01. Discuss the ‘corrupt practices’ for the purpose of the Representation of the People Act, 1951. Analyze whether the increase in the assets of the legislators and/or their associates, disproportionate to their known sources of income, would constitute ‘undue influence’ and consequently a corrupt practice. (Answer in 150 words) – 10 marks
மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டம் (RPA), 1951, பிரிவு 123-ன் கீழ், 'ஊழல் நடைமுறைகள்' கையூட்டு, தகாத செல்வாக்கு, மற்றும் மதம் அல்லது சாதியின் அடிப்படையில் பகைமையை ஊக்குவித்தல் என வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன. சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் அவையில் வாக்களிக்க அல்லது பேச கையூட்டு பெற்றால், அவர்கள் மீது வழக்குத் தொடர விலக்கு இல்லை என்று உச்ச நீதிமன்றம் சமீபத்தில் தீர்ப்பளித்தது, இது ஊழல் எதிர்ப்புத் தரங்களை வலுப்படுத்தியுள்ளது.
தேர்தலுக்குப் பிறகு சட்டமன்ற உறுப்பினர்களின் வருமானத்திற்கு அதிகமான சொத்துக் குவிப்பு, RPA சட்டத்தின் கீழ் வெளிப்படையாக ஊழல் நடைமுறையாகப் பட்டியலிடப்படவில்லை. இருப்பினும், இது ஊழல் தடுப்புச் சட்டத்தின் கீழ் விசாரிக்கப்படும் ஊழலின் ஒரு அறிகுறியாகும். இத்தகைய முறைகேடான செல்வம் "பண பலமாக" மாறி, அடுத்தடுத்த தேர்தல்களில் 'தகாத செல்வாக்கை' செலுத்தப் பயன்படுத்தப்படலாம், இது பிரிவு 123(2)-ன் கீழ் ஒரு ஊழல் நடைமுறையாகும். இத்தகைய செல்வாக்கு, வாக்காளர்களின் சுதந்திரமான தேர்தல் உரிமைகளைப் பயன்படுத்துவதில் தலையிடுகிறது. எனவே, சொத்துக் குவிப்பு மற்ற சட்டங்களின் கீழ் விசாரிக்கப்பட்டாலும், தேர்தல் ஆதாயத்திற்காக அதைப் பயன்படுத்துவது RPA-ன் கீழ் ஒரு ஊழல் நடைமுறையாகும்.
02. Comment on the need of administrative tribunals as compared to the court system. Assess the impact of the recent tribunal reforms through rationalization of tribunals made in 2021. (Answer in 150 words) – 10
நிர்வாகத் தீர்ப்பாயங்கள், பிரிவு 323A மற்றும் 323B-இன் கீழ் உருவாக்கப்பட்ட பகுதி-நீதிமன்ற அமைப்புகளாகும். இவை சேவை மற்றும் சுற்றுச்சூழல் போன்ற துறைகளில் விரைவான, மலிவான மற்றும் சிறப்பு வாய்ந்த நீதியை வழங்குவதன் மூலம் உயர் நீதிமன்றங்களின் பணிச்சுமையைக் குறைக்கின்றன. இவை கடுமையான உரிமையியல் நடைமுறைச் சட்டத்திற்குப் பதிலாக இயற்கை நீதிக் கோட்பாடுகளால் வழிநடத்தப்படுகின்றன, இது வேகமான தீர்ப்பை அனுமதிக்கிறது.
2021-ஆம் ஆண்டின் தீர்ப்பாயங்கள் சீர்திருத்தச் சட்டம், பல மேல்முறையீட்டு அமைப்புகளை நீக்கி, அவற்றின் செயல்பாடுகளை உயர் நீதிமன்றங்களுக்கு மாற்றுவதன் மூலம் சீரமைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டது. இருப்பினும், இந்த சீர்திருத்தம் தீர்ப்பாயங்கள் அமைக்கப்பட்டதன் நோக்கத்திற்கே முரணாக, உயர் நீதிமன்றங்களின் பணிச்சுமையை அதிகரிப்பதாக விமர்சிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், இச்சட்டம் உறுப்பினர்களின் பதவிக்காலம் மற்றும் தேர்வு தொடர்பான விதிகளை மீண்டும் அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது, அவை முன்னர் உச்ச நீதிமன்றத்தால் நீதித்துறையின் சுதந்திரத்தை மீறுவதாகக் கூறி ரத்து செய்யப்பட்டன. எனவே, இந்தச் சீர்திருத்தங்கள் சர்ச்சைக்குரியவையாக இருந்து, தீர்ப்பாய அமைப்பின் நன்மைகளை பலவீனப்படுத்தியுள்ளன.
03. Compare and contrast the President’s power to pardon in India and in the USA. Are there any limits to it in both the countries? What are ‘preemptive pardons’? (Answer in 150 words) – 10
இந்தியாவில், குடியரசுத் தலைவரின் சரத்து 72-இன் கீழ் மன்னிப்பு வழங்கும் அதிகாரம் அமைச்சரவையின் ஆலோசனையின் பேரில் செயல்படுத்தப்படுகிறது, ஆனால் அமெரிக்கக் குடியரசுத் தலைவரின் அதிகாரம் கூட்டாட்சிக் குற்றங்களுக்கான தனிப்பட்ட, விருப்புரிமை அதிகாரமாகும். இந்தியக் குடியரசுத் தலைவரின் அதிகார வரம்பு ஆளுநரை விட விரிவானது, இது மரண தண்டனை மற்றும் இராணுவ நீதிமன்றத் தீர்ப்புகளையும் உள்ளடக்கியது. மாறாக, அமெரிக்கக் குடியரசுத் தலைவரின் அதிகாரம் முழுமையானது, ஆனால் கூட்டாட்சிக் குற்றங்களுக்கு மட்டுமே வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது மற்றும் பதவிநீக்க வழக்குகளுக்குப் பொருந்தாது.
இந்தியாவில் உள்ள வரம்புகள் அமைச்சரவை ஆலோசனை மற்றும் நீதித்துறை மறுஆய்வு (தன்னிச்சையான அல்லது தீய நோக்கத்தின் அடிப்படையில்) ஆகும். அமெரிக்காவில், இந்த அதிகாரம் பதவிநீக்கம் மற்றும் மாநிலக் குற்றங்கள் தொடர்பான வழக்குகளுக்கு மட்டுமே கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
'முன்கூட்டிய மன்னிப்பு' (Preemptive Pardon), என்பது அமெரிக்க அமைப்பின் ஒரு அம்சமாகும். இது ஒருவர் மீது குற்றப்பத்திரிகை தாக்கல் செய்யப்படுவதற்கு அல்லது தண்டனை விதிக்கப்படுவதற்கு முன்பே வழங்கப்படும் மன்னிப்பாகும். இது கூட்டாட்சிக் குற்றங்கள் மீதான குடியரசுத் தலைவரின் பரந்த அரசியலமைப்பு அதிகாரத்திலிருந்து உருவாகிறது.
04. Discuss the nature of Jammu and Kashmir Legislative Assembly after the Jammu and Kashmir Reorganization Act, 2019. Briefly describe the powers and functions of the Assembly of the Union Territory of Jammu and Kashmir. (Answer in 150 words) – 10
ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீர் மறுசீரமைப்புச் சட்டம், 2019-க்குப் பிறகு, முந்தைய மாநிலம் ஜம்மு & காஷ்மீர் மற்றும் லடாக் என இரண்டு யூனியன் பிரதேசங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டது. ஜம்மு & காஷ்மீர், டெல்லி மற்றும் புதுச்சேரியைப் போலவே, ஐந்தாண்டு பதவிக்காலத்துடன் ஒரு சட்டமன்றத்தைக் கொண்ட யூனியன் பிரதேசமாகும். தொகுதி மறுவரையறை மூலம், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மொத்த இடங்களின் எண்ணிக்கை 107-லிருந்து 114-ஆக உயர்த்தப்பட்டது, இதில் 90 இடங்களில் போட்டி நடைபெறும் (24 இடங்கள் பாகிஸ்தான் ஆக்கிரமிப்பு காஷ்மீருக்காக ஒதுக்கப்பட்டுள்ளன). துணைநிலை ஆளுநர் (L-G) ஐந்து உறுப்பினர்களைப் பரிந்துரைக்க அதிகாரம் பெற்றுள்ளார்: காஷ்மீரி புலம்பெயர்ந்த சமூகத்திலிருந்து இருவர் (ஒருவர் பெண்) மற்றும் பாகிஸ்தான் ஆக்கிரமிப்பு காஷ்மீரிலிருந்து இடம்பெயர்ந்த ஒருவர்.
சட்டமன்றம் மாநில மற்றும் பொதுப் பட்டியல்களில் உள்ள பாடங்களில் சட்டமியற்றலாம், ஆனால் 'பொது ஒழுங்கு' மற்றும் 'காவல்துறை' அதன் அதிகார வரம்பிலிருந்து விலக்கப்பட்டுள்ளதால் அதன் அதிகாரங்கள் குறைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த பாடங்களும், அகில இந்திய சேவைகள் மீதான கட்டுப்பாடும் மத்திய அரசின் பிரதிநிதியான துணைநிலை ஆளுநரிடம் உள்ளன. சட்டமன்றத் தேர்தலுக்குப் பிறகு மாநில அந்தஸ்து மீண்டும் வழங்கப்படும் என்று மத்திய அரசு உறுதியளித்துள்ளது.
05. “The Attorney General of India plays a crucial role in guiding the legal framework of the Union Government and ensuring sound governance through legal counsel.” Discuss his responsibilities, rights and limitations in this regard. (Answer in 150 words) – 10
இந்திய அரசியலமைப்பின் 76வது பிரிவின் கீழ், இந்திய அட்டர்னி ஜெனரல் (AG) மத்திய அரசின் மிக உயர்ந்த சட்ட அதிகாரியாகவும், மத்திய நிர்வாகத்தின் ஒரு முக்கிய அங்கமாகவும் உள்ளார்.
பொறுப்புகள்: குடியரசுத் தலைவரால் குறிப்பிடப்படும் சட்ட விஷயங்களில் மத்திய அரசுக்கு ஆலோசனை வழங்குவதும், உச்ச நீதிமன்றம் மற்றும் உயர் நீதிமன்றங்களில் அரசுக்காக வாதாடுவதும் அவரது முக்கிய பொறுப்புகள் ஆகும். அரசின் வழக்குகளை வெல்வது மட்டுமல்லாமல், மக்களுக்கு நீதி கிடைப்பதை உறுதி செய்வதும் அவரது கடமையாகும்.
உரிமைகள்: நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளின் நடவடிக்கைகளிலும் வாக்களிக்கும் உரிமையின்றி பங்கேற்கும் சிறப்புரிமை மற்றும் இந்திய நீதிமன்றங்கள் அனைத்திலும் வாதாடும் உரிமை அவரது உரிமைகளில் அடங்கும். நாடாளுமன்ற உறுப்பினருக்குரிய அனைத்து சிறப்புரிமைகளும் இவருக்கு உண்டு.
வரம்புகள்: அவர் குடியரசுத் தலைவரின் விருப்பத்தின் பேரில் பதவி வகிக்கிறார், இது அரசியல் சார்புநிலையைக் காட்டுகிறது. அவர் தனிப்பட்ட சட்டப் பயிற்சி செய்ய அனுமதிக்கப்பட்டாலும், இந்திய அரசுக்கு எதிராக ஆலோசனை வழங்கவோ அல்லது வழக்காடவோ முடியாது, இது நலன்களின் முரண்பாட்டைத் தவிர்க்கிறது.
06. Women’s social capital complements in advancing empowerment and gender equity. Explain. (Answer in 150 words) – 10
சுய உதவிக் குழுக்கள் (SHGs) மற்றும் சமூகக் கூட்டமைப்புகள் போன்ற வலைப்பின்னல்கள் மூலம் கட்டமைக்கப்படும் பெண்களின் சமூக மூலதனம், அதிகாரமளித்தல் மற்றும் பாலின சமத்துவத்தை மேம்படுத்துவதில் ஒரு சக்திவாய்ந்த துணையாகும். இந்தக் குழுக்கள் கடன், பயிற்சி மற்றும் சந்தைகளுக்கான அணுகலை எளிதாக்குவதன் மூலம் பொருளாதார சுதந்திரத்தை ஊக்குவிக்கின்றன, இதன் மூலம் பெண் தொழில்முனைவோரை உருவாக்குகின்றன. உதாரணமாக, கிராமப்புற பெண்கள் தொழில் தொடங்கவும் சொத்துக்களை உருவாக்கவும் சுய உதவிக் குழுக்கள் ஒரு சிறந்த கருவியாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளன.
சமூக ரீதியாக, இந்த வலைப்பின்னல்கள் வீடுகளில் பெண்களின் முடிவெடுக்கும் திறனை அதிகரிக்கின்றன, அவர்களின் தன்னம்பிக்கையை வளர்க்கின்றன, மற்றும் கட்டுப்படுத்தும் ஆணாதிக்க விதிமுறைகளையும் பாலின அடிப்படையிலான வன்முறையையும் எதிர்க்க ஒற்றுமையை உருவாக்குகின்றன. அரசியல் ரீதியாக, இந்த கூட்டு சக்தி உள்ளாட்சி அமைப்புகளான பஞ்சாயத்துகளில் அதிகப் பங்களிப்பிற்கு வழிவகுக்கிறது. இங்கு, பெண் தலைவர்கள் குடிநீர் மற்றும் சுகாதாரம் போன்ற சமூகத் தேவைகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கின்றனர். பெண்களின் கூட்டுக்குரலை வலுப்படுத்துவதன் மூலம், சமூக மூலதனம் பாலின சமத்துவத்திற்கான கட்டமைப்புத் தடைகளை நீக்கி, சமத்துவமான சமூகத்தை உருவாக்குகிறது.
07. E-governance projects have a built-in bias towards technology and back-end integration than user-centric designs. Examine. (Answer in 150 words) – 10
மின்னணு ஆளுமைத் திட்டங்கள் வெளிப்படையான மற்றும் திறமையான நிர்வாகத்தை நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தாலும், அவற்றின் வடிவமைப்பு பெரும்பாலும் பயனர் மைய வடிவமைப்புகளை விட தொழில்நுட்பம் மற்றும் பின்தள ஒருங்கிணைப்புக்கு சார்புடையதாக உள்ளது.
இந்தத் திட்டங்களின் முக்கிய கவனம், ஒருங்கிணைந்த மற்றும் மையப்படுத்தப்பட்ட அமைப்புகளை உருவாக்குவதில் உள்ளது. உதாரணமாக, மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உறுதித் திட்டத்திற்கான ஆதார் அடிப்படையிலான கட்டண முறை (ABPS) மற்றும் அரசு கொள்முதலுக்கான அரசு மின்னணு சந்தை (GeM) போன்றவை நிர்வாகத் திறனை மேம்படுத்துவதற்காக பின்தள ஒருங்கிணைப்புக்கு முன்னுரிமை அளிக்கின்றன.
இருப்பினும், இந்தத் தொழில்நுட்ப சார்பு, இறுதிப் பயனரின் தேவைகளைப் புறக்கணிக்கிறது. டிஜிட்டல் பிளவு மற்றும் டிஜிட்டல் எழுத்தறிவின்மை, குறிப்பாக கிராமப்புறங்களில், பெரும் தடைகளை உருவாக்குகின்றன. பல தளங்கள் ஆங்கிலம் மற்றும் இந்தியில் மட்டுமே உள்ளன, இது பன்மொழி ஆதரவின்மையைக் காட்டுகிறது. MGNREGS-ல் டிஜிட்டல் வருகைப் பதிவு (NMMS) போன்ற தொழில்நுட்பங்கள், மக்களைத் திட்டங்களிலிருந்து விலக்கும் ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன, இது ஊதியப் பட்டுவாடாவில் சிக்கல்களை ஏற்படுத்தியுள்ளது. எனவே, மின்னணு ஆளுமையின் வெற்றிக்கு, தொழில்நுட்பம் சார்ந்த மாதிரியிலிருந்து பயனர் மைய அணுகுமுறைக்கு மாறுவது அவசியமாகும்.
08. Civil Society Organizations are often perceived as being anti-State actors than non-State actors. Do you agree? Justify. (Answer in 150 words) – 10
ஆம், குடிமைச் சமூக அமைப்புகளை (CSOs) நடுநிலையான 'அரசு சாரா' அமைப்புகள் என்பதை விட 'அரசுக்கு எதிரான' அமைப்புகளாகக் கருதும் பார்வை அதிகரித்து வருகிறது. இருப்பினும், இந்தப் பார்வை அவற்றின் ஜனநாயகப் பங்களிப்பை எளிமைப்படுத்துகிறது.
CSO-க்களை அரசுக்கு எதிரானவையாக பார்க்கும் பார்வை, அரசாங்கத்தின் கொள்கைகள் மீதான அவற்றின் கண்காணிப்புப் பாத்திரத்திலிருந்து (watchdog) உருவாகிறது. ஆளுகைக் குறைபாடுகளைச் சுட்டிக்காட்டும்போது, சுற்றுச்சூழல் மீறல்களுக்கு எதிராகப் பிரச்சாரம் செய்யும்போது, அல்லது மனித உரிமைகளுக்காக வாதாடும்போது, அவை "தேசவிரோத" மற்றும் வளர்ச்சிக்குத் தடையாக முத்திரை குத்தப்படுகின்றன. வெளிநாட்டுப் பங்களிப்பு (ஒழுங்குமுறை) சட்டம் (FCRA) போன்ற ஒழுங்குமுறை வழிமுறைகளைப் பயன்படுத்தி விமர்சிக்கும் அமைப்புகளின் உரிமங்களை ரத்து செய்வதன் மூலம், "நாட்டை அழிக்க" முயலும் வெளிநாட்டு சக்திகளின் கருவிகளாக அவற்றை அரசு சித்தரிக்கிறது. இது இந்தப் பிம்பத்தை வலுப்படுத்துகிறது. சர்ச்சைக்குரிய பிரச்சினைகளில் எதிர்ப்பைத் திரட்டுவது, அவை தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசாங்கத்திற்கு எதிராகச் செயல்படுகின்றன என்ற பார்வையை மேலும் அதிகரிக்கிறது.
இருப்பினும், குடிமைச் சமூக அமைப்புகள் அடிப்படையில் ஜனநாயகத்திற்கு இன்றியமையாத அரசு சாரா அமைப்புகளாகும். அவை சமூக நலன், கல்வி மற்றும் சுகாதாரம் போன்ற துறைகளில் அரசின் முயற்சிகளை நிறைவுசெய்கின்றன மற்றும் விழிப்புணர்வை உருவாக்குகின்றன. ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்குக் குரல் கொடுப்பதன் மூலமும், எதிர்ப்புக்கு ஒரு தளத்தை வழங்குவதன் மூலமும் அவை ஒரு "சமூகப் பாதுகாப்பு அமைப்பாக" (social safety-valve) செயல்படுகின்றன. இது அரசைப் பலவீனப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக ஜனநாயகத்தை பலப்படுத்துகிறது. அவற்றின் எதிர்ப்பு நிலைப்பாடு பொதுவாக அரசாங்கக் கொள்கைகளுக்கு எதிரானது, அரசுக்கு அல்ல.
ஆகவே, இந்தப் பார்வை, அரசைப் பொறுப்புக்கூறச் செய்வதை அரசுக்கு எதிரானதாகக் கருதும் ஒரு சுருங்கிவரும் குடிமை வெளியின் விளைவாகும்.
09. India-Africa digital partnership is achieving mutual respect, co-development and long-term institutional partnerships. Elaborate. (Answer in 150 words) – 10
இந்தியா-ஆப்பிரிக்கா டிஜிட்டல் கூட்டாண்மை, பரஸ்பர மரியாதை, இணை-மேம்பாடு மற்றும் நீண்டகால நிறுவன கூட்டாண்மை ஆகியவற்றில் வேரூன்றிய ஒரு மாதிரியை நோக்கி நகர்கிறது என்பது உண்மையே. இது பாரம்பரிய நன்கொடையாளர்-பெறுநர் உறவுகளிலிருந்து விலகி, ஒரு கூட்டு 'தெற்கு-தெற்கு' ஒத்துழைப்பு கட்டமைப்பைப் பிரதிபலிக்கிறது.
பரஸ்பர மரியாதை மற்றும் இணை-மேம்பாடு: இந்தியாவின் அணுகுமுறை, அதன் வெற்றிகரமான டிஜிட்டல் பொது உள்கட்டமைப்புகளான (DPI) UPI மற்றும் ஆதார் அடிப்படையிலான அமைப்புகளை (MOSIP) ஒரு வணிகப் பொருளாகக் கருதாமல், ஒரு டிஜிட்டல் பொது நலனாகப் பகிர்வதை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இந்த தேவை-சார்ந்த மாதிரி, நமீபியா, கானா, மற்றும் டோகோ போன்ற ஆப்பிரிக்க நாடுகளுக்கு அவர்களின் தேவைகளுக்கு ஏற்ப தொழில்நுட்பங்களை ஏற்றுக்கொண்டு, இணைந்து மேம்படுத்த அனுமதிக்கிறது. இது தற்சார்பு மற்றும் பரஸ்பர மரியாதையை வளர்க்கிறது. இந்த கூட்டாண்மை உள்ளூர் திறன்களை உருவாக்குவதிலும் சமமான பங்களிப்பிலும் கவனம் செலுத்துகிறது, இது ஆப்பிரிக்காவில் பாராட்டப்படுகிறது.
நீண்டகால நிறுவன கூட்டாண்மை: இந்த ஒத்துழைப்பு தொழில்நுட்பப் பரிமாற்றத்தைத் தாண்டி, நீடித்த நிறுவன இணைப்புகளை உருவாக்குகிறது. பான்-ஆப்பிரிக்கா இ-நெட்வொர்க் திட்டம் (e-VBAB), தொலை-கல்வி மற்றும் தொலை-மருத்துவத்திற்காக இந்திய மற்றும் ஆப்பிரிக்க பல்கலைக்கழகங்கள் மற்றும் மருத்துவமனைகளை இணைத்து, அறிவுப் பகிர்வை நிறுவனமயமாக்குகிறது. இந்தியா-நமீபியா தொழில்நுட்ப சிறப்பு மையம் மற்றும் ஆப்பிரிக்க ஒன்றியத்தின் நிரந்தர ஜி-20 உறுப்புரிமைக்காக இந்தியாவின் வெற்றிகரமான வாதாடல் போன்றவை இந்த நீண்டகாலப் பார்வையை மேலும் வலுப்படுத்துகின்றன. இது ஆப்பிரிக்காவை உலகளாவிய ஆளுகை கட்டமைப்புகளில் உட்பொதித்து, பகிரப்பட்ட டிஜிட்டல் எதிர்காலத்திற்கான ஒரு அளவிடக்கூடிய கட்டமைப்பை உருவாக்குகிறது.
10. “With the waning of globalization, post-Cold War world is becoming a site of sovereign nationalism.” Elucidate. (Answer in 150 words) – 10
பனிப்போருக்குப் பிந்தைய காலம், ஒரு காலத்தில் அதி-உலகமயமாக்கல் மற்றும் ஒருமுனை உலக ஒழுங்கால் வரையறுக்கப்பட்டது, தற்போது இறையாண்மை தேசியவாதம் ஆதிக்கம் செலுத்தும் ஒரு புதிய நிலப்பரப்பாக மாறிவருகிறது. இந்த மாற்றம் உலகமயமாக்கலின் வீழ்ச்சியால் ஏற்படுகிறது.
ரஷ்யா-உக்ரைன் போர் மற்றும் அதிகரித்து வரும் அமெரிக்க-சீன போட்டி போன்ற புவிசார் அரசியல் நெருக்கடிகள் உலகப் பொருளாதாரத்தைப் பிளவுபடுத்தியுள்ளன, இது நாடுகளைப் பரஸ்பர சார்பிலிருந்து பின்வாங்கவும், நெகிழ்வான விநியோகச் சங்கிலிகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கவும் தூண்டியுள்ளது. உலகமயமாக்கலின் முன்னாள் ஆதரவாளர்கள் இப்போது பொருளாதார தேசியவாதம் மற்றும் பாதுகாப்புவாதக் கொள்கைகளைக் கடைப்பிடிக்கின்றனர், இது புதிய தாராளமய ஒருமித்த கருத்தை மாற்றியுள்ளது. மேலும், உலகமயமாக்கலின் பலன்களின் சமமற்ற விநியோகம் உலகெங்கிலும் ஜனரஞ்சக மற்றும் உள்நாட்டுவாதப் பின்னடைவுகளைத் தூண்டியுள்ளது.
இந்த இறையாண்மை தேசியவாதத்தின் மறுமலர்ச்சி 'தேசிய நலன்களை', மூலோபாய சுயாட்சியை மற்றும் கலாச்சார பேரினவாதத்தை ஆக்ரோஷமாகப் பின்தொடர்வதில் வெளிப்படுகிறது. நாடுகள் ஒருதலைப்பட்சவாதம், பிராந்திய கூட்டணிகளை உருவாக்குதல் மற்றும் வர்த்தகத்தை ஆயுதமாக்குதல் போன்றவற்றை அதிகளவில் நாடுகின்றன. இதனால், தேசிய-அரசு தனது முதன்மையை மீண்டும் நிலைநிறுத்தும் ஒரு மிகவும் துருவப்படுத்தப்பட்ட, பலமுனை உலகை நோக்கி நகர்கிறது.
11. “Constitutional morality is the fulcrum which acts as an essential check upon the high functionaries and citizens alike…”
In view of the above observation of the Supreme Court, explain the concept of constitutional morality and its application to ensure balance between judicial independence and judicial accountability in India. (Answer in 250 words) – 15
அரசியலமைப்பு அறநெறி என்பது அரசியலமைப்பில் உள்ள அடிப்படைக் கொள்கைகள் மற்றும் விழுமியங்களைப் பின்பற்றுவதைக் குறிக்கிறது, இது அரசு, அதன் அதிகாரிகள் மற்றும் குடிமக்களின் செயல்களை வழிநடத்த வேண்டும். இது அரசியலமைப்பு கட்டமைப்பிற்கு ஒரு மேலான மரியாதையாகும், இது அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களிடமிருந்து சுயக்கட்டுப்பாட்டையும், பரவலான அல்லது பெரும்பான்மை அறநெறியை விட நீதி, சுதந்திரம், சமத்துவம் மற்றும் சகோதரத்துவம் போன்ற இலட்சியங்களுக்கான அர்ப்பணிப்பையும் கோருகிறது. உச்ச நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது போல், இது ஒரு "அரசியலமைப்பு கலாச்சாரத்தின்" அடிப்படையில் "அரசியலமைப்பின் தார்மீக விழுமியங்களை" நிலைநிறுத்துவதையும், அரசியலமைப்பு அலுவலகங்களில் உள்ள தனிநபர்கள் மீது கடமைகளை சுமத்துவதையும் உள்ளடக்கியது.
நீதித்துறை சுதந்திரம் மற்றும் நீதித்துறை பொறுப்புக்கூறல் இடையே சமநிலையை உறுதி செய்வதில் அதன் பயன்பாடு:
அரசியலமைப்பு அறநெறியானது, ஆரோக்கியமான ஜனநாயகத்திற்கு இன்றியமையாத நீதித்துறை சுதந்திரம் மற்றும் நீதித்துறை பொறுப்புக்கூறல் ஆகிய இரட்டைத் தூண்களை சமநிலைப்படுத்த ஒரு ஆதாரமாக செயல்படுகிறது.
1. நீதித்துறை சுதந்திரத்தை நிலைநிறுத்துதல்: அரசியலமைப்பின் ஒரு அடிப்படை அம்சமான நீதித்துறை சுதந்திரம், நீதிபதிகள் நிர்வாக அல்லது சட்டமன்ற அழுத்தங்களிலிருந்து விடுபட்டு, அச்சமின்றி அல்லது पक्षపಾತமின்றி செயல்பட வேண்டும் என்று கோருகிறது. அரசியலமைப்பு அறநெறியானது, அரசியலமைப்பு மற்றும் அடிப்படை உரிமைகளின் இறுதிப் பாதுகாவலனாக நீதித்துறை செயல்பட இந்த அதிகாரப் பிரிவினையை கட்டாயமாக்குகிறது. தேசிய நீதிபதிகள் நியமன ஆணைய (NJAC) சட்டத்தை இரத்து செய்த உச்ச நீதிமன்றத்தின் முடிவு, அரசியலமைப்பு அறநெறியின் ஒரு பயன்பாடாகும். நீதிபதிகள் நியமனங்களில் நிர்வாகத்தின் முதன்மை, நீதித்துறையின் சுதந்திரத்திற்கு அச்சுறுத்தலாக இருக்கும் என்று நீதிமன்றம் வாதிட்டது, இது ஒரு பேரம் பேச முடியாத அரசியலமைப்பு மதிப்பாகும்.
2. நீதித்துறை பொறுப்புக்கூறலை உறுதி செய்தல்: சுதந்திரம் இன்றியமையாதது என்றாலும், அரசியலமைப்பு அறநெறியானது பொறுப்புக்கூறலையும் கோருகிறது, இது நீதித்துறை மேலாதிக்கமாக மாறுவதைத் தடுக்கிறது. நீதிபதிகள், அரசியலமைப்புப் பொறுப்பாளர்களாக, அரசியலமைப்பையும் அதன் விழுமியங்களையும் நிலைநிறுத்துவதற்கான தங்கள் உறுதிமொழிக்குக் கட்டுப்பட்டவர்கள். அவர்களின் நடத்தை நீதித்துறையின் பாரபட்சமற்ற தன்மை மீதான மக்களின் நம்பிக்கையை மீண்டும் உறுதிப்படுத்த வேண்டும். நீதிபதிகளுக்கு எதிரான உள்விசாரணை நடைமுறை, 'நீதித்துறை வாழ்வின் மதிப்புகளை மீள உறுதி செய்தல்' (1997), மற்றும் பெங்களூரு நீதித்துறை நடத்தை கோட்பாடுகள் (2002) போன்ற வழிமுறைகள் அரசியலமைப்பு அறநெறியில் வேரூன்றிய பொறுப்புக்கூறல் கருவிகளாகும். அவை, நீதிபதிகள் முறைகேடுகளுக்குப் பொறுப்பேற்கப்படுவதை உறுதிசெய்கின்றன, அதே நேரத்தில் நீதித்துறை சுதந்திரத்தை மதித்து, தண்டனையிலிருந்து விலக்கு அளிக்காமல் இருக்கின்றன.
இவ்வாறு, அரசியலமைப்பு அறநெறியானது, சுதந்திரம் முழுமையானதாக இருக்காது என்பதையும், பொறுப்புக்கூறல் நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டின் கருவியாக மாறாது என்பதையும் உறுதிசெய்கிறது, இதன் மூலம் நீதித்துறையின் நிறுவன ஒருமைப்பாடு மற்றும் சமநிலையைப் பாதுகாக்கிறது.
12. Indian Constitution has conferred the amending power on the ordinary legislative institutions with a few procedural hurdles. In view of this statement, examine the procedural and substantive limitations on the amending power of the Parliament to change the Constitution. (Answer in 250 words) – 15
இந்திய அரசியலமைப்பு, ஒரு வாழும் ஆவணம், அதன் 368வது உறுப்பின் கீழ் பாராளுமன்றத்திற்கு திருத்தும் அதிகாரத்தை வழங்குகிறது, இது நெகிழ்வுத்தன்மை மற்றும் கடினத்தன்மையின் ஒரு தனித்துவமான கலவையை உருவாக்குகிறது. இந்த அதிகாரம் முழுமையானதல்ல; இது குறிப்பிட்ட நடைமுறைத் தேவைகள் மற்றும் நீதித்துறை விளக்கம் மூலம் உருவாக்கப்பட்ட சாராம்சமான வரம்புகளால் சூழப்பட்டுள்ளது.
நடைமுறை வரம்புகள்: உறுப்பு 368, அரசியலமைப்பைத் திருத்துவதற்கான மூன்று வெவ்வேறு நடைமுறைகளைக் கோடிட்டுக் காட்டுகிறது:
சாதாரணப் பெரும்பான்மை மூலம்: புதிய மாநிலங்களை உருவாக்குதல் போன்ற சில விதிகளை, உறுப்பு 368-ன் கீழ் வராமல், சாதாரண சட்டத்தைப் போலவே பாராளுமன்றத்தின் சாதாரணப் பெரும்பான்மையால் திருத்தலாம்.
சிறப்புப் பெரும்பான்மை மூலம்: பெரும்பாலான அரசியலமைப்பு விதிகளைத் திருத்துவதற்கு சிறப்புப் பெரும்பான்மை தேவைப்படுகிறது: ஒவ்வொரு அவையின் மொத்த உறுப்பினர்களில் பெரும்பான்மை மற்றும் அவையில் উপস্থিতிருந்து வாக்களிப்பவர்களில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மை. இது அடிப்படை உரிமைகள் மற்றும் வழிகாட்டு நெறிமுறைகளுக்குப் பொருந்தும்.
சிறப்புப் பெரும்பான்மை மற்றும் மாநிலங்களின் ஒப்புதல் மூலம்: கூட்டாட்சி அமைப்பைப் பாதிக்கும் திருத்தங்களுக்கு, பாராளுமன்றத்தில் சிறப்புப் பெரும்பான்மையுடன், குறைந்தது பாதி மாநில சட்டமன்றங்களின் ஒப்புதலும் தேவை.
சாராம்சமான வரம்புகள்: மிக முக்கியமான சாராம்சமான வரம்பு 'அடிப்படை கட்டமைப்பு' கோட்பாடு ஆகும். இது உச்ச நீதிமன்றத்தால் புகழ்பெற்ற கேசவானந்த பாரதி வழக்கில் (1973) நிறுவப்பட்டது.
இந்தக் கோட்பாட்டின்படி, பாராளுமன்றத்தின் திருத்தும் அதிகாரம் முழுமையானதல்ல; அரசியலமைப்பின் 'அடிப்படை கட்டமைப்பு' அல்லது அதன் அத்தியாவசிய அம்சங்களை மாற்றவோ, ரத்து செய்யவோ அல்லது அழிக்கவோ அதைப் பயன்படுத்த முடியாது.
அரசியலமைப்பின் ஒரு படைப்பாக இருப்பதால், பாராளுமன்றம் அதன் 'தலைவராக' மாற முடியாது. இந்த அடிப்படைக் கட்டமைப்பை சேதப்படுத்தும் எந்தவொரு திருத்தமும் நீதித்துறை மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது மற்றும் அரசியலமைப்பிற்கு முரணானது என அறிவிக்கப்படலாம்.
முழுமையாக வரையறுக்கப்படவில்லை என்றாலும், அடிப்படைக் கட்டமைப்பில் அரசியலமைப்பின் மேலாதிக்கம், மதச்சார்பின்மை, கூட்டாட்சி, அதிகாரப் பிரிவினை மற்றும் நீதித்துறை மறுஆய்வு போன்ற கொள்கைகள் அடங்கும்.
இந்த நடைமுறை மற்றும் சாராம்சமான வரம்புகள், அரசியலமைப்புத் திருத்தங்கள் பரந்த ஒருமித்த கருத்தை பிரதிபலிப்பதையும், ஜனநாயகம் மற்றும் நீதியின் அடிப்படைக் கொள்கைகளைத் தகர்க்காமல் இருப்பதையும் உறுதி செய்கின்றன.
13. Discuss the evolution of collegium system in India. Critically examine the advantages and disadvantages of the system of appointment of the Judges of the Supreme Court of India and that of the USA. (Answer in 250 words) – 15
இந்தியாவில் உள்ள கொலீஜியம் அமைப்பு, உயர் நீதிமன்றங்களில் நீதிபதிகளை நியமிப்பதற்கான ஒரு தனித்துவமான வழிமுறையாகும். இது உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்புகளின் தொடர் மூலம் உருவானது, இது நிர்வாக முதன்மையிலிருந்து நீதித்துறை முதன்மைக்கு ஒரு குறிப்பிடத்தக்க மாற்றத்தைக் குறிக்கிறது.
கொலீஜியம் அமைப்பின் பரிணாமம்: ஆரம்பத்தில், சரத்து 124-ன் கீழ், நியமனங்களில் நிர்வாகத்திற்கே இறுதி அதிகாரம் இருந்தது. இது முதல் நீதிபதிகள் வழக்கில் (1981) உறுதி செய்யப்பட்டது. இருப்பினும், இரண்டாவது (1993) மற்றும் மூன்றாவது (1998) நீதிபதிகள் வழக்குகள் "ஆலோசனை" என்பதை "ஒப்புதல்" என்று மறுவிளக்கம் செய்து, கொலீஜியத்தை நிறுவின. இது இந்தியத் தலைமை நீதிபதி மற்றும் மூத்த நீதிபதிகளைக் கொண்ட ஒரு அமைப்பாகும், இது நீதித்துறையின் சுதந்திரத்தை உறுதி செய்வதற்காக நியமனங்களில் முதன்மை வகிக்கிறது. இதை மாற்றி, நிர்வாகத்திற்கு பங்கு அளிக்கும் தேசிய நீதிபதிகள் நியமன ஆணையத்தை (NJAC) அமைக்கும் பாராளுமன்ற முயற்சியை, 2015-ல் உச்ச நீதிமன்றம் அரசியலமைப்பின் அடிப்படைக் கட்டமைப்பான நீதித்துறையின் சுதந்திரத்திற்கு அச்சுறுத்தல் எனக் கூறி ரத்து செய்தது.
நியமன முறைகளின் ஒப்பீட்டு ஆய்வு:
இந்தியா (கொலீஜியம் அமைப்பு):
நன்மை: இதன் முக்கிய பலம், நிர்வாகத் தலையீட்டிலிருந்து நீதித்துறையின் சுதந்திரத்தைப் பாதுகாப்பதாகும். இது அரசியலமைப்பின் அடிப்படைக் கட்டமைப்பின் ஒரு பகுதியாகக் கருதப்படுகிறது. நீதித்துறையைக் கட்டுப்படுத்த நிர்வாகம் எடுத்த முயற்சிகளுக்குப் பதிலடியாக இந்த அமைப்பு உருவாக்கப்பட்டது.
தீமைகள்: இந்த அமைப்பு அதன் மறைமுகத்தன்மை, வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் இல்லாமை ஆகியவற்றிற்காக பரவலாக விமர்சிக்கப்படுகிறது. உறவினர்களுக்கு சாதகம் மற்றும் पक्षपात குற்றச்சாட்டுகள் பரவலாக உள்ளன, சிலர் இதை "உறவினர்களுக்கு சாதகத்தின் ஒத்த சொல்" என்று அழைக்கின்றனர். மேலும், கொலீஜியத்தின் பரிந்துரைகளை நிறைவேற்றுவதில் நிர்வாகத்தின் செயலற்ற தன்மை குறிப்பிடத்தக்க தாமதங்களை ஏற்படுத்துகிறது.
அமெரிக்கா (ஜனாதிபதி நியமனம்):
நன்மைகள்: ஜனாதிபதி செனட்டின் ஒப்புதலுடன் நீதிபதிகளை நியமிக்கிறார், இது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கிளைகள் மூலம் ஜனநாயகப் பொறுப்புக்கூறலையும், கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் சமநிலைகள் அமைப்பையும் உறுதி செய்கிறது. கூட்டாட்சி நீதிபதிகள் "நல்ல நடத்தை" அடிப்படையில் ஆயுட்காலப் பதவி வகிக்கின்றனர்.
தீமைகள்: இந்த செயல்முறை அரசியல்மயமாக்கலுக்கு மிகவும் எளிதில் ஆட்படுகிறது, நியமனங்கள் தகுதியை விட கட்சி சித்தாந்தங்களை பிரதிபலிக்கின்றன, இது சட்டமன்ற முடக்கத்திற்கு வழிவகுக்கும்.
சுருக்கமாக, இந்தியாவின் அமைப்பு வெளிப்படைத்தன்மையை விட நீதித்துறையின் சுதந்திரத்திற்கு முன்னுரிமை அளிக்கிறது, அதேசமயம் அமெரிக்க மாதிரி அரசியல்மயமாக்கல் ஆபத்தில் பொறுப்புக்கூறலுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கிறது. இது அரசியலமைப்பு ஆளுகையில் ஒரு அடிப்படை விவாதத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
14. Examine the evolving pattern of Centre-State financial relations in the context of planned development in India. How far have the recent reforms impacted the fiscal federalism in India? (Answer in 250 words) – 15
இந்தியாவில் மத்திய-மாநில நிதி உறவுகளின் முறை, திட்டமிட்ட வளர்ச்சிக் காலத்திலிருந்து சமீபத்திய நிதிச் சீர்திருத்தக் கட்டம் வரை குறிப்பிடத்தக்க வகையில் பரிணமித்துள்ளது, இது ஒரு மையப்படுத்தப்பட்ட கட்டமைப்பிலிருந்து மேலும் சர்ச்சைக்குரிய கூட்டாட்சிக் கட்டமைப்பிற்கு மாறுவதைக் குறிக்கிறது.
திட்டமிட்ட வளர்ச்சியின் போது பரிணாமம்: திட்டமிட்ட வளர்ச்சியின் சகாப்தம் திட்டக் குழுவின் ஆதிக்கத்தில் இருந்தது, இது ஒரு கூடுதல்-அரசியலமைப்பு அமைப்பாகும், இது திட்ட மானியங்கள் மற்றும் மத்திய בחסות திட்டங்கள் (CSS) மூலம் மாநிலங்களுக்கு நிதிப் பரிமாற்றத்திற்கான ஒரு முக்கிய வழியாக மாறியது. இந்த மாதிரி மையப்படுத்தலை ஊக்குவித்தது, வளர்ச்சி நிதிகளுக்காக மாநிலங்களை மத்திய அரசை பெரிதும் சார்ந்திருக்கச் செய்தது. இது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க செங்குத்து நிதிச் சமநிலையின்மையை (VFI) உருவாக்கியது, அங்கு மாநிலங்களின் செலவுப் பொறுப்புகள், குறிப்பாக சமூகத் துறைகளில், மத்திய அரசிடம் குவிக்கப்பட்டிருந்த அவற்றின் வருவாய் திரட்டும் அதிகாரங்களை விட அதிகமாக இருந்தன.
சமீபத்திய சீர்திருத்தங்களின் தாக்கம்: சமீபத்திய சீர்திருத்தங்கள் நிதி கூட்டாட்சியை மறுவடிவமைத்து, ஒரு முரண்பாடான சூழ்நிலையை உருவாக்கியுள்ளன:
அதிகரித்த பகிர்வு ஆனால் குறைக்கப்பட்ட நிதித்தொகுப்பு: திட்டக் குழுவின் ஒழிப்பு மற்றும் 14வது மற்றும் 15வது நிதி ஆணையங்களின் பரிந்துரையை ஏற்று, மாநிலங்களின் பங்கை வகுக்கக்கூடிய நிதித்தொகுப்பில் 41% ஆக அதிகரித்தது, நிதி சுயாட்சியை நோக்கிய ஒரு படியாகும். இருப்பினும், பகிர முடியாத செஸ்கள் மற்றும் கூடுதல் வரிகள் மீது மத்திய அரசின் அதிகரித்து வரும் சார்பு, இந்த வகுக்கக்கூடிய நிதித்தொகுப்பின் அளவைக் குறைத்துள்ளது, மாநிலங்களுக்கு மொத்த வரி வருவாயில் அவர்களின் நியாயமான பங்கை மறுக்கிறது. உதாரணமாக, 2021-22ல் மொத்த வரி வருவாயில் அவற்றின் பங்கு 26.7% ஆக உயர்ந்தது, இது 2011-12ல் 10.4% ஆக இருந்தது.
ஜிஎஸ்டி மற்றும் குறைக்கப்பட்ட மாநில சுயாட்சி: சரக்கு மற்றும் சேவை வரி (ஜிஎஸ்டி) அமலாக்கம், 'ஒரே தேசம், ஒரே சந்தை' என்பதை உருவாக்கும் அதே வேளையில், மாநிலங்களின் பல முக்கிய மறைமுக வரிகளை உள்ளடக்கியதன் மூலம் அவற்றின் நிதி சுயாட்சியை கணிசமாகக் குறைத்துள்ளது. இது மத்திய பரிமாற்றங்கள் மற்றும் ஜிஎஸ்டி இழப்பீடு மீதான அவற்றின் சார்புநிலையை அதிகரித்துள்ளது.
வலுக்கட்டாய கூட்டாட்சியின் எழுச்சி: மத்திய בחסות திட்டங்கள் (CSS) மாநிலங்களிடமிருந்து பொருந்தும் நிதிகளைக் கோருவதன் மூலம், மாநிலப் பட்டியலில் உள்ள பாடங்களில் கூட, மாநில செலவின முன்னுரிமைகளைத் தொடர்ந்து ஆணையிடுகின்றன. மேலும், மத்திய அரசு தனது உத்தரவுகளுக்கு இணங்காததற்காக நிதிகளை நிறுத்தி வைக்கும் முறையைக் கையாண்டுள்ளது, இது கூட்டுறவு கூட்டாட்சியை பல மாநிலங்கள் வலுக்கட்டாய கூட்டாட்சி என்று கருதுவதற்கு வழிவகுத்துள்ளது.
சுருக்கமாக, சீர்திருத்தங்கள் முறையாக அதிக நிதிகளைப் பகிர்ந்தளித்தாலும், நிதி கருவிகள் மூலம் மத்திய அரசின் மேலாதிக்கக் கட்டுப்பாடு அதைத் தீவிரப்படுத்தியுள்ளது, மத்திய-மாநில நிதி உறவுகளை மேலும் சிக்கலானதாகவும், மோதல் போக்கைக் கொண்டதாகவும் மாற்றியுள்ளது.
15. What are environmental pressure groups? Discuss their role in raising awareness, influencing policies and advocating for environmental protection in India. (Answer in 250 words) – 15
சுற்றுச்சூழல் அழுத்தக் குழுக்கள் என்பவை அரசு சாரா, லாப நோக்கற்ற நிறுவனங்கள் அல்லது குடிமைச் சமூக இயக்கங்கள் ஆகும், அவை அரசியல் அதிகாரத்தைத் தேடாமல், சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பிற்கு ஆதரவாக பொதுக் கருத்தையும் அரசாங்கக் கொள்கையையும் பாதிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன. இந்தியாவில், இவை மாற்றத்திற்கான முக்கிய முகவர்களாக உருவெடுத்துள்ளன.
அவற்றின் பங்கை மூன்று முக்கிய செயல்பாடுகளின் கீழ் விவாதிக்கலாம்:
விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துதல்: இந்தக் குழுக்கள் கண்காணிப்புக் குழுக்களாகச் செயல்பட்டு, சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினைகளை பொது விவாதத்தின் முன்னணிக்குக் கொண்டு வருகின்றன. COP27 போன்ற உலகளாவிய மன்றங்களில் காணப்படும் போராட்டங்கள், மற்றும் ஊடகங்கள் மற்றும் சமூக ஊடகப் பிரச்சாரங்கள் மூலம் காடழிப்பு, மாசுபாடு மற்றும் பல்லுயிர் பெருக்கத்திற்கான அச்சுறுத்தல்கள் போன்ற பிரச்சினைகளை முன்னிலைப்படுத்துகின்றன. உதாரணமாக, #DelhiTreeSoS போன்ற குடிமைச் சமூக இயக்கங்கள் மரம் வெட்டுதலுக்கு எதிராக தரவுகளைச் சேகரித்து பரப்புகின்றன. 'ஆரவல்லிக்கான மக்கள்' போன்ற குழுக்கள் பிராந்திய சூழலியல் நெருக்கடிகளை கவனத்தில் கொள்ள 'ஹரியானா பசுமை அறிக்கை' போன்றவற்றை உருவாக்குகின்றன.
கொள்கைகளை பாதித்தல்: அழுத்தக் குழுக்கள் அரசாங்கத் திட்டங்கள் மற்றும் விதிமுறைகளை ஆய்வு செய்வதன் மூலம் கொள்கை உருவாக்கத்தில் தீவிரமாக ஈடுபடுகின்றன. ஆராய்ச்சி மற்றும் பரப்புரை மூலம், அவை அழிவுகரமான வளர்ச்சி சொல்லாடல்களை சவால் செய்கின்றன மற்றும் சுற்றுச்சூழல் சட்டங்களில் உள்ள இடைவெளிகளை முன்னிலைப்படுத்துகின்றன. கொள்கை ஆராய்ச்சி மையம் போன்ற அமைப்புகள் நகர்ப்புற மரச் சட்டங்களின் குறைபாடுகள் மற்றும் மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியங்களில் சுகாதார நிபுணர்களின் பற்றாக்குறை குறித்த அறிக்கைகளை வெளியிட்டு, கொள்கை சீர்திருத்தங்களுக்கு அழுத்தம் கொடுக்கின்றன.
சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பிற்காக வாதிடுதல்: இந்தக் குழுக்களின் முதன்மை கருவி நீதித்துறை செயல்பாடு (judicial activism) ஆகும். அவை அடிக்கடி பொது நலன் வழக்குகளை (PILs) தாக்கல் செய்கின்றன, இது உச்ச நீதிமன்றம் மற்றும் தேசிய பசுமைத் தீர்ப்பாயத்திலிருந்து (NGT) வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த தீர்ப்புகளுக்கு வழிவகுத்தது, இது இந்தியாவில் சுற்றுச்சூழல் நீதித்துறையின் வரம்பை விரிவுபடுத்தியுள்ளது. மேலும், உள்ளூர் சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகள் மற்றும் வாழ்வாதாரங்களுக்கு அச்சுறுத்தல் விளைவிக்கும் திட்டங்களுக்கு எதிராக அடிமட்ட அணிதிரட்டலில் அவை சிறந்து விளங்குகின்றன, உதாரணமாக எண்ணூர் முகத்துவாரத்தில் அதானி துறைமுக விரிவாக்கத்திற்கு எதிரான இயக்கங்கள்.
சவால்களை எதிர்கொண்டாலும், வளர்ச்சியை சுற்றுச்சூழல் நிலைத்தன்மையுடன் சமநிலைப்படுத்துவதற்கும் அடிமட்ட ஜனநாயகத்தை வலுப்படுத்துவதற்கும் இந்தக் குழுக்கள் இன்றியமையாதவை.
16. Inequality in the ownership pattern of resources is one of the major causes of poverty. Discuss in the context of ‘paradox of poverty’. (Answer in 250 words) – 15
'வறுமையின் முரண்பாடு', அதாவது வளங்கள் நிறைந்த பகுதிகளில் அதிக வறுமை இருப்பது, இந்தியாவில் ஒரு கடுமையான யதார்த்தமாகும். இந்த முரண்பாட்டிற்கு அடிப்படைக் காரணம் வளங்களின் உரிமை வடிவத்தில் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ள சமத்துவமின்மை ஆகும், இது செல்வத்தையும் வாய்ப்புகளையும் சிலரின் கைகளில் குவித்து வறுமையை நிலைநிறுத்துகிறது.
வளங்களின் சமமற்ற உரிமை வறுமைக்கு ஒரு முக்கிய காரணமாகும். இந்தியாவில், இந்த சமத்துவமின்மை பிரிட்டிஷ் காலனித்துவ காலத்தை விட வரலாற்று ரீதியாக அதிகமாக உள்ளது. நாட்டின் மொத்த செல்வத்தில் 80.7% பணக்கார 10% மக்களிடம் இருப்பதாக தரவுகள் காட்டுகின்றன. இந்த ஏற்றத்தாழ்வு ஒரு தனிநபரின் வாழ்நாளில் உருவாவதில்லை, மாறாக இது தலைமுறை தலைமுறையாக தொடரும் பரம்பரைச் சொத்து ஆகும், இது சாதி போன்ற சமூக அமைப்புகளால் ஆழமாக பாதிக்கப்படுகிறது. சாதி வரலாற்று ரீதியாக நிலம், கல்வி மற்றும் மூலதனம் போன்ற வளங்களுக்கான அணுகலை தீர்மானித்து, சில குழுக்களுக்கு கூட்டுப் பாதகத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
இந்த அமைப்பு ரீதியான சமத்துவமின்மை வறுமையின் முரண்பாட்டை விளக்குகிறது. சத்தீஸ்கர் மற்றும் ஜார்க்கண்டின் வனப்பகுதிகள் போன்ற இந்தியாவின் ஏழ்மையான பகுதிகள் பெரும்பாலும் அதிக வளம் நிறைந்தவையாகும். இந்தப் பகுதிகள் செல்வத்தை உருவாக்கினாலும், அதன் பலன்கள் உயர் வருமானம் கொண்ட நகர்ப்புறக் குழுக்களுக்குச் செல்கின்றன. உள்ளூர் சமூகங்கள் இந்த வளங்களைச் சார்ந்து வாழ்ந்தாலும், அவர்கள் பலனடைவதில்லை. இந்த ஒதுக்கல் பல நூற்றாண்டுகால பாகுபாட்டின் விளைவாகும், அதனால்தான் ஏழைகளில் பெரும்பாலோர் தலித், ஆதிவாசி மற்றும் பகுஜன் சமூகங்களைச் சேர்ந்தவர்களாக உள்ளனர்.
இது ஒரு பெரிய மக்கள் தொகையை 'நிலையற்ற மண்டலத்தில்' சிக்க வைக்கிறது—அவர்கள் கொடிய வறுமையிலிருந்து சற்று மேலே சென்றாலும், நோய் அல்லது வேலையின்மை போன்ற பொருளாதார அதிர்ச்சிகளைத் தாங்கக்கூடிய சொத்துக்கள் இல்லாததால் மீண்டும் வறுமையில் விழுகின்றனர். எனவே, வறுமை என்பது வருமானப் பற்றாக்குறை மட்டுமல்ல, வளங்கள், திறன்கள் மற்றும் தேர்வுகளின் பன்முகப் பற்றாக்குறையாகும். இந்த சுழற்சியை உடைக்க, கொள்கைகள் வருமான ஆதரவைத் தாண்டி சமமற்ற செல்வப் பகிர்வின் கட்டமைப்புச் சிக்கலை நிவர்த்தி செய்வதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.
17. “In contemporary development models, decision-making and problem-solving responsibilities are not located close to the source of information and execution defeating the objectives of development.” Critically evaluate. (Answer in 250 words) – 15
தற்கால வளர்ச்சி மாதிரிகளில், முடிவெடுக்கும் மற்றும் சிக்கல் தீர்க்கும் பொறுப்புகள் தகவல் மற்றும் செயலாக்கத்தின் மூலத்திற்கு அருகில் அமைந்திருக்கவில்லை, அதனால் வளர்ச்சியின் நோக்கங்கள் தோற்கடிக்கப்படுகின்றன என்ற கூற்று, தற்போதைய மேலிருந்து கீழ் நோக்கிய அணுகுமுறையின் பெரும்பாலும் துல்லியமான விமர்சனமாகும். இந்த மையப்படுத்தப்பட்ட மாதிரி, திறனற்ற விளைவுகளுக்கும், சூழலியல் சேதத்திற்கும், மற்றும் உள்ளூர் சமூகங்களைப் புறக்கணிப்பதற்கும் வழிவகுக்கிறது, இது நீடித்த மற்றும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சியின் நோக்கங்களைக் குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்துகிறது.
மையப்படுத்தப்பட்ட முடிவெடுத்தல் மற்றும் அதன் தோல்விகள்: இந்தத் தொடர்பின்மைக்கான சான்றுகள் இந்தியாவில் பரவலாக உள்ளன. லடாக்கில், உள்ளூர் வளர்ச்சியை செயல்படுத்தும் நோக்கத்துடன் ஒரு தன்னாட்சி மலை மேம்பாட்டுக் குழு (AHDC) இருந்தபோதிலும், ஒரு ஆய்வில் முடிவெடுக்கும் அதிகாரம் ஸ்ரீநகர் மற்றும் டெல்லி போன்ற தொலைதூர மையங்களால் ஆதிக்கம் செலுத்தப்படுவதாகக் கண்டறியப்பட்டது. நிர்வாகம் பெரும்பாலும் லடாக்கிற்கு வெளியே உள்ள ஆலோசனை நிறுவனங்களைத் திட்டமிடுவதற்குப் பணிக்கிறது, இது உள்ளூர் நிபுணத்துவத்தையும் விருப்பங்களையும் புறக்கணிக்கிறது. இதேபோல், இந்தியாவில் நகர்ப்புறத் திட்டமிடல், சமூக வீட்டுவசதி போன்ற உள்ளூர் தேவைகளைக் கருத்தில் கொள்ளாமல், மூலதனம் சார்ந்த தீர்வுகளுக்கு ஆதரவளிக்கும் பெரிய ஆலோசகர்களால் நிர்ணயிக்கப்படும் பழமையான "பெருந்திட்டங்களை" நம்பியிருப்பதற்காக விமர்சிக்கப்படுகிறது.
இந்த மேலிருந்து கீழ் நோக்கிய மாதிரி ஒரு "தொழில்நுட்ப இடைவெளியை" உருவாக்குகிறது, இதில் உயர் கொள்கை வகுப்பாளர்கள், குறிப்பிட்ட திறன்கள் இல்லாததால், முக்கிய பணிகளை வெளி நிறுவனங்களுக்குக் கொடுத்து, உள்ளூர் அறிவைப் புறக்கணிக்கின்றனர். செயலாக்கம் தொடர்பான பிரச்சினைகளில் முடிவெடுக்க முன்னணிப் பணியாளர்களுக்கு விதிக்கப்படும் கட்டுப்பாடுகள் அவநம்பிக்கை கலாச்சாரத்தை வளர்த்து, பொறுப்புக்கூறலைக் குறைக்கிறது.
தொடர்பின்மையின் விளைவுகள்: அதிகாரத்தை கள யதார்த்தத்திலிருந்து பிரிப்பது வளர்ச்சி நோக்கங்களை நேரடியாகத் தோற்கடிக்கிறது. ஜோஷிமத் மூழ்குவது இதற்கு ஒரு தெளிவான உதாரணமாகும், அங்கு 1976 ஆம் ஆண்டின் அறிக்கை (தகவல் மூலம்) அந்தப் பகுதியின் பலவீனத்தை எடுத்துரைத்த போதிலும், முடிவெடுப்பவர்கள் பெரிய அளவிலான கட்டுமானத்திற்கு ஒப்புதல் அளித்தனர், இது ஒரு கணிக்கக்கூடிய பேரழிவிற்கு வழிவகுத்தது. பிரம்மபுரம் போன்ற மையப்படுத்தப்பட்ட கழிவு மேலாண்மைத் தீர்வுகளின் தோல்வி, பரவலாக்கப்பட்ட, உள்ளூர் தலைமையிலான முயற்சிகளின் வெற்றிக்கு முரணாக உள்ளது.
முன்னோக்கிச் செல்லும் பாதை: பரவலாக்கம் மற்றும் அதிகாரமளித்தல்: கிராம சபைகள் மற்றும் முன்னணிப் பணியாளர்களிடமிருந்து "சூழல்சார்ந்த அறிவை" மதிக்கும் பரவலாக்கப்பட்ட, கீழிருந்து மேல் நோக்கிய மாதிரிக்கு மாறுவதே தீர்வு. இதற்கு பஞ்சாயத்துகள் போன்ற உள்ளூர் நிறுவனங்களுக்குப் பணிகள், நிதிகள் மற்றும் பணியாளர்களுடன் அதிகாரம் அளிக்க வேண்டும். ஆனால், மாநிலங்கள் அதிகாரத்தைப் பகிர்ந்தளிக்கத் தயங்குவதால் இந்தச் செயல்முறை முழுமையடையவில்லை.
இருப்பினும், பரவலாக்கம் மட்டுமே அனைத்துக்கும் தீர்வல்ல; உள்ளூர் அரசாங்கங்களுக்கு நிதி மற்றும் திட்டங்களை திறம்பட நிர்வகிக்க தொழில்முறை நிபுணத்துவம் இல்லாததால், அது திறன் மேம்பாட்டுடன் இணைக்கப்பட வேண்டும். உண்மையான வளர்ச்சி, முன்னணிப் பணியாளர்களுக்கு நிதி மற்றும் நிர்வாக அதிகாரங்களை வழங்குவதிலும், உள்ளூர் ஆளுகையைத் தொழில்முறைப்படுத்துவதிலும் தங்கியுள்ளது, இது சிக்கல்கள் மற்றும் தீர்வுகள் எங்கிருந்து உருவாகின்றனவோ, அங்கேயே சிக்கல் தீர்க்கப்படுவதை உறுதி செய்கிறது.
18. The National Commission for Protection of Child Rights has to address the challenges faced by children in the digital era. Examine the existing policies and suggest measures the Commission can initiate to tackle the issue. (Answer in 250 words) – 15
அறிமுகம்: டிஜிட்டல் யுகம் குழந்தைகளின் பாதுகாப்புக்கு சைபர்புல்லிங், ஆன்லைன் துஷ்பிரயோகம், டிஜிட்டல் அடிமைத்தனம் மற்றும் குழந்தை பாலியல் துஷ்பிரயோகப் பொருட்கள் (CSAM) போன்ற பன்முக சவால்களை ஏற்படுத்துகிறது. தேசிய குழந்தைகள் உரிமைகள் பாதுகாப்பு ஆணையம் (NCPCR), நாட்டின் உச்ச குழந்தைகள் உரிமை அமைப்பாக, இந்த சிக்கல்களைக் கையாள்வதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது.
தற்போதைய கொள்கைகள் மற்றும் இடைவெளிகள்: இந்தியாவில் பாலியல் குற்றங்களிலிருந்து குழந்தைகளைப் பாதுகாக்கும் (போக்சோ) சட்டம், 2012 மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்பச் (IT) சட்டம், 2000 போன்ற பல சட்ட கட்டமைப்புகள் உள்ளன. புதிய டிஜிட்டல் தனிநபர் தரவுப் பாதுகாப்பு (DPDP) சட்டம், 2023, 18 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளின் தரவைச் செயலாக்க சரிபார்க்கக்கூடிய பெற்றோர் சம்மதத்தைக் கட்டாயமாக்குகிறது.
இருப்பினும், இந்தக் கொள்கைகளில் இடைவெளிகள் உள்ளன. குறைந்த டிஜிட்டல் கல்வியறிவு கொண்ட நாட்டில் பெற்றோர் சம்மதத்தை DPDP சட்டம் சார்ந்திருப்பது ஒரு சவாலாகும், இது தளங்களின் பொறுப்பை பெற்றோர்கள் மீது சுமத்துகிறது. தற்போதுள்ள சட்டங்கள் செயற்கை நுண்ணறிவால் உருவாக்கப்பட்ட டீப்ஃபேக்குகள் மற்றும் அதிகரித்து வரும் ஆன்லைன் குழந்தை துஷ்பிரயோக உள்ளடக்கம் போன்ற புதிய அச்சுறுத்தல்களைச் சமாளிக்கப் போதுமானதாக இல்லை. மேலும், "குழந்தையின் சிறந்த நலன்கள்" என்ற கொள்கை, மற்ற சட்டங்களில் இந்தியாவால் நிலைநிறுத்தப்பட்டிருந்தாலும், தரவுப் பாதுகாப்பிற்குப் போதுமானதாகப் பயன்படுத்தப்படவில்லை.
NCPCR தொடங்கக்கூடிய நடவடிக்கைகள்: ஆணையம் பின்வரும் நடவடிக்கைகளைத் தொடங்கலாம்:
கொள்கை பரிந்துரை: செயற்கை நுண்ணறிவால் உருவாக்கப்பட்ட CSAM போன்ற புதிய கால அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொள்ள IT சட்டம் மற்றும் போக்சோ சட்டத்தில் திருத்தம் செய்ய NCPCR பரிந்துரைக்க வேண்டும். இது பெற்றோர் சம்மத மாதிரியிலிருந்து ஆபத்து அடிப்படையிலான அணுகுமுறைக்கு மாற வேண்டும். இங்கிலாந்தின் 'வயதுக்கு ஏற்ற வடிவமைப்பு நெறிமுறை' போன்ற சர்வதேச மாதிரிகளைப் பின்பற்றி, தளங்கள் சிறார்களுக்கான ஆபத்து மதிப்பீடுகளை மேற்கொள்ளவும் 'வடிவமைப்பால் பாதுகாப்பு' (safety-by-design) அம்சங்களைச் செயல்படுத்தவும் கட்டாயப்படுத்த வேண்டும்.
ஒழுங்குமுறை வழிகாட்டுதல்கள்: ஆன்லைன் தளங்கள், கல்வி நிறுவனங்கள் மற்றும் பெற்றோர்களுக்காக டிஜிட்டல் பாதுகாப்பு, உள்ளடக்க கட்டுப்பாடு மற்றும் நெறிமுறை சார்ந்த ஆன்லைன் நடத்தை குறித்து ஆணையம் கட்டுப்படுத்தும் வழிகாட்டுதல்களை வெளியிடலாம்.
குறை தீர்க்கும் வழிமுறைகளை வலுப்படுத்துதல்: ஆன்லைன் துஷ்பிரயோகம் மற்றும் சுரண்டல் வழக்குகளைத் திறம்படக் கையாள, அதன் 'இ-பால் நிதான்' ஆன்லைன் புகார் தளம் மற்றும் போக்சோ இ-பாக்ஸை மேம்படுத்த வேண்டும்.
விழிப்புணர்வு மற்றும் கண்காணிப்பு: குழந்தைகள் மற்றும் பெற்றோர்களுக்காக நாடு தழுவிய சைபர் பாதுகாப்பு விழிப்புணர்வுத் திட்டங்களைத் தொடங்குதல் மற்றும் இணக்கத்திற்காக தளங்களைக் கண்காணிக்க அதன் சட்டப்பூர்வ அதிகாரங்களைப் பயன்படுத்துதல்.
முடிவுரை: NCPCR தலைமையிலான ஒரு முன்கூட்டிய, பலதரப்பட்ட அணுகுமுறை, தளங்களின் பொறுப்புடைமை, வலுவான சட்ட கட்டமைப்புகள் மற்றும் டிஜிட்டல் கல்வியறிவு ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்துவது, இந்தியக் குழந்தைகளுக்கு டிஜிட்டல் உலகத்தைப் பாதுகாப்பானதாக மாற்றுவதற்கு அவசியமாகும்.
19. “Energy security constitutes the dominant kingpin of India’s foreign policy, and is linked with India’s overarching influence in Middle Eastern countries.” How would you integrate energy security with India’s foreign policy trajectories in the coming years? (Answer in 250 words) – 15
எரிசக்தி பாதுகாப்பு இந்தியாவின் வெளியுறவுக் கொள்கையின் அடித்தளமாக உள்ளது, ஏனெனில் இந்தியா அதிகளவில் எரிசக்தி இறக்குமதியைச் சார்ந்துள்ளது. மத்திய கிழக்கு நாடுகள் முக்கிய ஹைட்ரோகார்பன் வழங்குநர்களாக இருந்தாலும், அப்பகுதியின் புவிசார் அரசியல் நிலையற்ற தன்மை, ஒரு தொலைநோக்கு மற்றும் ஒருங்கிணைந்த எரிசக்தி உத்தியை அவசியமாக்குகிறது. வரும் ஆண்டுகளில், இந்தியாவின் வெளியுறவுக் கொள்கை எரிசக்தி பாதுகாப்பை ஒரு பன்முக அணுகுமுறையுடன் ஒருங்கிணைக்கும்.
முதலாவதாக, எரிசக்தி ஆதாரங்கள் மற்றும் வகைகளைப் பன்முகப்படுத்துதல். வளைகுடா நாடுகள் மீதான அதீத சார்பைக் குறைக்க, உக்ரைன் மோதலுக்குப் பிறகு ரஷ்யாவுடனும் (முன்னணி எண்ணெய் வழங்குநர்) மற்றும் அமெரிக்காவுடனும் (எண்ணெய், LNG மற்றும் சிவில் அணு தொழில்நுட்பம்) எரிசக்தி உறவுகளை வலுப்படுத்த வேண்டும். மேலும், லத்தீன் அமெரிக்கா மற்றும் ஆப்பிரிக்காவுடன் ஹைட்ரோகார்பன் வளங்களுக்கான உறவுகளை இந்தியா ஆழப்படுத்தும். பன்முனை உலகில் மூலோபாய சுயாட்சியை பராமரிக்க இந்த பன்முக கூட்டாண்மை அவசியம்.
இரண்டாவதாக, உலகளாவிய பசுமை எரிசக்தி மாற்றத்திற்குத் தலைமை தாங்குதல். இந்தியாவின் வெளியுறவுக் கொள்கை, சர்வதேச சூரிய சக்தி கூட்டணியை (ISA) போன்ற தளங்கள் மூலம் அதன் மென் சக்தியை வெளிப்படுத்தவும், நிலையான கூட்டாண்மைகளை உருவாக்கவும் பயன்படுத்தப்படும். ஜெர்மனி மற்றும் பிரான்ஸ் போன்ற நாடுகளுடன் இணைந்து இந்தியாவை பசுமை ஹைட்ரஜனின் உலகளாவிய மையமாக மாற்றுவதற்கு தூதரகம் வழிவகுக்கும். மின்சார வாகனங்கள் மற்றும் பேட்டரிகளுக்கு அத்தியாவசியமான லித்தியம் மற்றும் கோபால்ட் போன்ற முக்கிய கனிமங்களின் விநியோகச் சங்கிலிகளைப் பாதுகாப்பது, குவாட் போன்ற கட்டமைப்புகள் மூலம் ஒரு முக்கிய நோக்கமாக இருக்கும், இதன் மூலம் சீனாவின் மீதான சார்பு குறையும்.
மூன்றாவதாக, எரிசக்தி சார்ந்த இணைப்பை உருவாக்குதல். வெளியுறவுக் கொள்கை, எரிசக்தி குழாய்களை உள்ளடக்கிய இந்தியா-மத்திய கிழக்கு-ஐரோப்பா பொருளாதார வழித்தடம் (IMEC) மற்றும் தெற்காசியாவில் பிராந்திய எரிசக்தி கட்டங்கள் போன்ற திட்டங்களை தீவிரமாக ஊக்குவிக்கும்.
இந்த ஒருங்கிணைந்த உத்தி, இந்தியாவை ஒரு செயலற்ற எரிசக்தி வாங்குபவரிலிருந்து ஒரு செயல்திறன் மிக்க தலைவராக மாற்றுகிறது. இது மூலோபாய கூட்டாண்மைகளை உருவாக்கவும், உலகளாவிய தெற்கிற்கான நிலையான வளர்ச்சியை ஆதரிக்கவும் மற்றும் வளர்ந்து வரும் உலக ஒழுங்கில் ஒரு முக்கிய சக்தியாக அதன் பங்கை உறுதிப்படுத்தவும் தனது எரிசக்தி தேவைகளைப் பயன்படுத்துகிறது.
20. “The reform process in the United Nations remains unresolved, because of the delicate imbalance of East and West and entanglement of the USA vs. Russo-Chinese alliance.” Examine and critically evaluate the East-West policy confrontations in this regard. (Answer in 250 words) – 15
ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் சீர்திருத்த செயல்முறை, குறிப்பாக பாதுகாப்பு சபை (UNSC) தொடர்பானவை, கிழக்கு (ரஷ்ய-சீன கூட்டணி) மற்றும் மேற்கு (அமெரிக்கா மற்றும் அதன் நட்பு நாடுகள்) இடையேயான ஆழமான கொள்கை மோதல்களால் தீர்க்கப்படாமல் உள்ளது. இந்த புவிசார் அரசியல் துருவமுனைப்பு ஐ.நா.வின் முக்கிய அமைப்புகளை பெரும்பாலும் செயலிழக்கச் செய்துள்ளது.
பாதுகாப்பு சபையின் முடக்கம்: இந்த மோதலுக்கான முதன்மைக் களமாக பாதுகாப்பு சபை மாறியுள்ளது, இது சபையை "முடக்கியுள்ளது". நிரந்தர ஐந்து (P-5) உறுப்பு நாடுகள் தங்களின் அல்லது தங்கள் நட்பு நாடுகளின் மூலோபாய நலன்களுக்கு எதிரான தீர்மானங்களைத் தடுக்க வீட்டோ அதிகாரத்தை தொடர்ந்து பயன்படுத்துகின்றன. உக்ரைன் மோதல் இதற்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு, ரஷ்யா முக்கியமான தீர்மானங்களை வீட்டோ செய்தது, அதே நேரத்தில் மேற்கு நாடுகள் எதிர் முயற்சிகளை மேற்கொண்டன, இது ஒரு முட்டுக்கட்டையை விளைவித்தது. இதேபோல், இந்தியாவும் அமெரிக்காவும் முன்மொழிந்த பயங்கரவாதப் பட்டியல்களை சீனா மீண்டும் மீண்டும் தடுக்கிறது, இது பயங்கரவாத எதிர்ப்பு வழிமுறைகளின் அரசியல்மயமாக்கலைக் காட்டுகிறது.
பரந்த புவிசார் அரசியல் முட்டுக்கட்டை: இந்த மோதல் ஐ.நா.வைத் தாண்டி, ஜி-20 போன்ற பிற பலதரப்பு மன்றங்களையும் முடக்குகிறது. இந்தியாவின் தலைமையிலான ஜி-20 கூட்டங்கள், உக்ரைன் போர் தொடர்பான வாசகங்கள் மீது ரஷ்ய-சீனக் கூட்டணியின் ஆட்சேபனைகளால் மீண்டும் மீண்டும் கூட்டறிக்கைகளை வெளியிடத் தவறிவிட்டன. இது முக்கியமான பொருளாதார மற்றும் பாதுகாப்புப் பிரச்சினைகள் மீதான உலகளாவிய கருத்தொற்றுமையை நெருக்கும் ஒரு "பனிப்போர் மனப்பான்மையை" பிரதிபலிக்கிறது.
சீர்திருத்தத்திற்கான கட்டமைப்புத் தடைகள்: சீர்திருத்தச் செயல்முறை இயல்பாகவே முட்டுக்கட்டையில் உள்ளது, ஏனெனில் எந்தவொரு மாற்றத்திற்கும் P-5 நாடுகளிடையே ஒருமித்த கருத்து தேவைப்படுகிறது. ஆனால் அவர்கள் தங்களின் 1945-க்குப் பிந்தைய அதிகாரங்களைக் குறைப்பதில் "வரலாற்று ரீதியாக ஆர்வமற்றவர்களாக" உள்ளனர். ஐ.நா. பொதுச் சபையும் பிளவுபட்டுள்ளதால் இந்த சிக்கல் மேலும் அதிகரிக்கிறது. அங்கு ஐந்து போட்டி பேச்சுவார்த்தைக் குழுக்கள் ஒன்றையொன்று நடுநிலையாக்குகின்றன, இது எந்தவொரு சீர்திருத்த முன்மொழிவுக்கும் தேவையான மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மையை உருவாக்குவதைத் தடுக்கிறது.
முடிவுரை: கிழக்கு-மேற்கு மோதல் ஐ.நா.வின் நம்பகத்தன்மைக்கு ஒரு நெருக்கடியை உருவாக்கியுள்ளது. இந்த முட்டுக்கட்டை கொள்கை வேறுபாடுகளைப் பற்றியது மட்டுமல்ல, இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிந்தைய உலக ஒழுங்கிற்கான ஒரு கட்டமைப்பு சவாலாகும். இந்த தீர்க்கப்படாத முட்டுக்கட்டை ஐ.நா.வை பொருத்தமற்றதாக மாற்றும் அபாயத்தை ஏற்படுத்துகிறது, மேலும் ஜி-20 போன்ற அதிக பிரதிநிதித்துவ மன்றங்களுக்கு வழிவகுக்கக்கூடும்.