01. Discuss the ‘corrupt practices’ for the purpose of the Representation of the People Act, 1951. Analyze whether the increase in the assets of the legislators and/or their associates, disproportionate to their known sources of income, would constitute ‘undue influence’ and consequently a corrupt practice. (Answer in 150 words) – 10 marks
ജനപ്രാതിനിധ്യ നിയമം (RPA), 1951-ലെ സെക്ഷൻ 123 അനുസരിച്ച്, 'അഴിമതിപരമായ നടപടികളായി' കൈക്കൂലി, അനുചിതമായ സ്വാധീനം, മതം അല്ലെങ്കിൽ ജാതിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ശത്രുത വളർത്തൽ എന്നിവയെ നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നു. നിയമസഭയിൽ വോട്ട് ചെയ്യാനോ പ്രസംഗിക്കാനോ കൈക്കൂലി വാങ്ങുന്ന സാമാജികർക്ക് പ്രോസിക്യൂഷനിൽ നിന്ന് സംരക്ഷണമില്ലെന്ന് സുപ്രീം കോടതി അടുത്തിടെ വിധിച്ചത് അഴിമതി വിരുദ്ധ നിലപാടുകളെ ശക്തിപ്പെടുത്തി.
തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് ശേഷം നിയമസഭാംഗങ്ങളുടെ വരുമാനത്തിൽ കവിഞ്ഞ സ്വത്ത് വർദ്ധനവ് RPA പ്രകാരം അഴിമതിപരമായ നടപടിയായി വ്യക്തമായി പറയുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും, ഇത് അഴിമതി നിരോധന നിയമപ്രകാരം വിചാരണ ചെയ്യപ്പെടുന്ന അഴിമതിയുടെ സൂചനയാണ്. അത്തരം നിയമവിരുദ്ധ സമ്പത്ത് "പണത്തിന്റെ സ്വാധീനമായി" മാറി, തുടർന്നുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ 'അനുചിതമായ സ്വാധീനം' ചെലുത്താൻ ഉപയോഗിക്കാം, ഇത് സെക്ഷൻ 123(2) പ്രകാരം ഒരു അഴിമതിപരമായ നടപടിയാണ്. അത്തരം സ്വാധീനം വോട്ടർമാരുടെ സ്വതന്ത്രമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് അവകാശങ്ങളുടെ വിനിയോഗത്തിൽ ഇടപെടുന്നു. അതിനാൽ, അനധികൃത സ്വത്ത് സമ്പാദനം മറ്റു നിയമങ്ങൾ പ്രകാരം വിചാരണ ചെയ്യപ്പെടുമെങ്കിലും, തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നേട്ടത്തിനായി അത് ഉപയോഗിക്കുന്നത് RPA പ്രകാരം ഒരു അഴിമതിപരമായ നടപടിയാണ്.
02. Comment on the need of administrative tribunals as compared to the court system. Assess the impact of the recent tribunal reforms through rationalization of tribunals made in 2021. (Answer in 150 words) – 10
അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ട്രിബ്യൂണലുകൾ, ആർട്ടിക്കിൾ 323A, 323B എന്നിവ പ്രകാരം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുള്ള അർദ്ധ-നീതിന്യായ സ്ഥാപനങ്ങളാണ്. സേവനം, പരിസ്ഥിതി തുടങ്ങിയ പ്രത്യേക മേഖലകളിൽ വേഗമേറിയതും ചെലവുകുറഞ്ഞതും വൈദഗ്ധ്യമുള്ളതുമായ നീതി നൽകി ഉയർന്ന കോടതികളിലെ ഭാരം കുറയ്ക്കുക എന്നതാണ് ഇവയുടെ ലക്ഷ്യം. കർശനമായ സിവിൽ നടപടിച്ചട്ടത്തിന് പകരം സ്വാഭാവിക നീതിയുടെ തത്വങ്ങൾ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഇവ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്, ഇത് വേഗത്തിൽ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.
2021-ലെ ട്രിബ്യൂണൽ പരിഷ്കരണ നിയമം, പല അപ്പീൽ ട്രിബ്യൂണലുകളെ ഇല്ലാതാക്കി അവയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഹൈക്കോടതികളിലേക്ക് മാറ്റിക്കൊണ്ട് പുനഃസംഘടിപ്പിക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടു. എന്നാൽ, ഈ പരിഷ്കാരം ട്രിബ്യൂണലുകൾ സ്ഥാപിച്ചതിൻ്റെ അടിസ്ഥാന ലക്ഷ്യത്തിന് വിരുദ്ധമായി ഹൈക്കോടതികളുടെ ജോലിഭാരം വർദ്ധിപ്പിക്കുമെന്ന് വിമർശിക്കപ്പെട്ടു. കൂടാതെ, ഈ നിയമം അംഗങ്ങളുടെ കാലാവധി, തിരഞ്ഞെടുപ്പ് എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വ്യവസ്ഥകൾ പുനഃസ്ഥാപിച്ചു, ഇവ മുമ്പ് സുപ്രീം കോടതി നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നു എന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി റദ്ദാക്കിയിരുന്നു. അതിനാൽ, ഈ പരിഷ്കാരങ്ങൾ വിവാദപരവും ട്രിബ്യൂണൽ സംവിധാനത്തിന്റെ പ്രയോജനങ്ങളെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നതുമാണ്.
03. Compare and contrast the President’s power to pardon in India and in the USA. Are there any limits to it in both the countries? What are ‘preemptive pardons’? (Answer in 150 words) – 10
ഇന്ത്യയിൽ, രാഷ്ട്രപതിയുടെ അനുച്ഛേദം 72 പ്രകാരമുള്ള മാപ്പ് നൽകാനുള്ള അധികാരം മന്ത്രിസഭയുടെ ഉപദേശപ്രകാരമാണ് വിനിയോഗിക്കുന്നത്, എന്നാൽ അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റിന്റെ അധികാരം ഫെഡറൽ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്കുള്ള വ്യക്തിപരവും വിവേചനാപരവുമായ ഒന്നാണ്. ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രപതിയുടെ അധികാരപരിധി ഗവർണറേക്കാൾ വിശാലമാണ്, ഇതിൽ വധശിക്ഷയും കോർട്ട്-മാർഷൽ വിധികളും ഉൾപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റിന്റെ അധികാരം ഏതാണ്ട് പൂർണ്ണമാണെങ്കിലും ഫെഡറൽ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്ക് മാത്രമായി പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു, ഇത് ഇംപീച്ച്മെന്റ് കേസുകൾക്ക് ബാധകമല്ല.
ഇന്ത്യയിലെ പരിമിതികൾ മന്ത്രിസഭാ ഉപദേശവും ജുഡീഷ്യൽ പുനഃപരിശോധനയും (യുക്തിരഹിതമായോ ദുരുദ്ദേശപരമായോ പ്രവർത്തിച്ചാൽ) ആണ്. അമേരിക്കയിൽ ഈ അധികാരം ഇംപീച്ച്മെന്റ് കേസുകളിലും സംസ്ഥാന കുറ്റകൃത്യങ്ങളിലും പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
അമേരിക്കൻ സംവിധാനത്തിന്റെ സവിശേഷതയായ 'മുൻകൂട്ടിയുള്ള മാപ്പ്' (Preemptive Pardon), ഒരു വ്യക്തിക്കെതിരെ കുറ്റം ചുമത്തുകയോ ശിക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പായി നൽകുന്ന ഒന്നാണ്. ഫെഡറൽ കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ പ്രസിഡന്റിനുള്ള വിപുലമായ ഭരണഘടനാപരമായ അധികാരത്തിൽ നിന്നാണ് ഇത് ഉടലെടുക്കുന്നത്.
04. Discuss the nature of Jammu and Kashmir Legislative Assembly after the Jammu and Kashmir Reorganization Act, 2019. Briefly describe the powers and functions of the Assembly of the Union Territory of Jammu and Kashmir. (Answer in 150 words) – 10
ജമ്മു കശ്മീർ പുനഃസംഘടനാ നിയമം, 2019-ന് ശേഷം, മുൻ സംസ്ഥാനത്തെ ജമ്മു & കശ്മീർ, ലഡാക്ക് എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശങ്ങളായി വിഭജിച്ചു. ജമ്മു & കശ്മീർ, ഡൽഹി, പുതുച്ചേരി എന്നിവയ്ക്ക് സമാനമായി, അഞ്ച് വർഷം കാലാവധിയുള്ള നിയമസഭയുള്ള ഒരു കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശമാണ്. മണ്ഡല പുനർനിർണ്ണയത്തിലൂടെ, തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട സീറ്റുകളുടെ എണ്ണം 107-ൽ നിന്ന് 114 ആയി ഉയർത്തി, ഇതിൽ 90 സീറ്റുകളിലാണ് മത്സരം നടക്കുന്നത് (24 എണ്ണം പാക് അധീന കശ്മീരിനായി സംവരണം ചെയ്തിരിക്കുന്നു). ലഫ്റ്റനന്റ്-ഗവർണർക്ക് (L-G) അഞ്ച് അംഗങ്ങളെ നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യാൻ അധികാരമുണ്ട്: കശ്മീരി കുടിയേറ്റ സമൂഹത്തിൽ നിന്ന് രണ്ടുപേർ (ഒരാൾ സ്ത്രീ) പാക് അധീന കശ്മീരിൽ നിന്നുള്ള ഒരു വ്യക്തി.
നിയമസഭയ്ക്ക് സംസ്ഥാന, കൺകറന്റ് ലിസ്റ്റുകളിലെ വിഷയങ്ങളിൽ നിയമനിർമ്മാണം നടത്താമെങ്കിലും, 'പൊതുസമാധാനവും' 'പോലീസും' അതിൻ്റെ അധികാരപരിധിയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കിയതിനാൽ അധികാരങ്ങൾ പരിമിതമാണ്. ഈ വിഷയങ്ങളും അഖിലേന്ത്യാ സർവീസുകളുടെ മേലുള്ള നിയന്ത്രണവും കേന്ദ്രത്തിന്റെ പ്രതിനിധിയായ ലഫ്റ്റനന്റ്-ഗവർണറുടെ അധികാരത്തിലാണ്. നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് ശേഷം സംസ്ഥാന പദവി പുനഃസ്ഥാപിക്കുമെന്ന് കേന്ദ്രസർക്കാർ വാഗ്ദാനം നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
05. “The Attorney General of India plays a crucial role in guiding the legal framework of the Union Government and ensuring sound governance through legal counsel.” Discuss his responsibilities, rights and limitations in this regard. (Answer in 150 words) – 10
ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയുടെ 76-ാം അനുച്ഛേദം അനുസരിച്ച്, അറ്റോർണി ജനറൽ (AG) കേന്ദ്രസർക്കാരിന്റെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന നിയമ ഉദ്യോഗസ്ഥനും യൂണിയൻ എക്സിക്യൂട്ടീവിന്റെ ഭാഗവുമാണ്.
ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ: രാഷ്ട്രപതി നിർദ്ദേശിക്കുന്ന നിയമപരമായ കാര്യങ്ങളിൽ കേന്ദ്രസർക്കാരിന് ഉപദേശം നൽകുക, സുപ്രീം കോടതിയിലും ഹൈക്കോടതികളിലും സർക്കാരിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുക എന്നിവയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ. സർക്കാരിനുവേണ്ടി കേസുകൾ ജയിക്കുക മാത്രമല്ല, ജനങ്ങൾക്ക് നീതി ഉറപ്പാക്കുക എന്നതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കടമയാണ്.
അവകാശങ്ങൾ: പാർലമെന്റിന്റെ ഇരുസഭകളിലും വോട്ടവകാശമില്ലാതെ പങ്കെടുക്കാനുള്ള പ്രത്യേകാവകാശം, ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ കോടതികളിലും വാദിക്കാനുള്ള അവകാശം എന്നിവ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവകാശങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. പാർലമെന്റ് അംഗത്തിനുള്ള എല്ലാ പരിരക്ഷകളും അദ്ദേഹത്തിനുമുണ്ട്.
പരിമിതികൾ: രാഷ്ട്രപതിയുടെ താല്പര്യപ്രകാരം അദ്ദേഹം പദവി വഹിക്കുന്നു, ഇത് രാഷ്ട്രീയ ആശ്രിതത്വത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സ്വകാര്യ പ്രാക്ടീസ് നടത്താമെങ്കിലും, ഇന്ത്യാ ഗവൺമെന്റിനെതിരെ ഉപദേശം നൽകാനോ കേസ് വാദിക്കാനോ പാടില്ല, ഇത് താല്പര്യങ്ങളുടെ സംഘർഷം ഒഴിവാക്കുന്നു.
06. Women’s social capital complements in advancing empowerment and gender equity. Explain. (Answer in 150 words) – 10
സ്വയം സഹായ സംഘങ്ങൾ (SHG), കമ്മ്യൂണിറ്റി സഹകരണ സംഘങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ രൂപപ്പെടുന്ന സ്ത്രീകളുടെ സാമൂഹിക മൂലധനം, ശാക്തീകരണത്തിനും ലിംഗസമത്വത്തിനും ഒരു പ്രധാന സഹായകമാണ്. ഈ കൂട്ടായ്മകൾ വായ്പ, പരിശീലനം, വിപണി ലഭ്യത എന്നിവ മെച്ചപ്പെടുത്തി സാമ്പത്തിക സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു, അതുവഴി സംരംഭകത്വത്തിന് വഴിയൊരുക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, ഗ്രാമീണ സ്ത്രീകൾക്ക് ബിസിനസുകൾ ആരംഭിക്കാനും ആസ്തികൾ ഉണ്ടാക്കാനും SHG-കൾ ഒരു ശക്തമായ മാർഗ്ഗമാണെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
സാമൂഹികമായി, ഈ ശൃംഖലകൾ വീടുകളിൽ സ്ത്രീകളുടെ തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള കഴിവ് വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും അവരുടെ ആത്മവിശ്വാസം ഉയർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. കൂടാതെ, പുരുഷാധിപത്യപരമായ നിയമങ്ങളെയും ലിംഗപരമായ അതിക്രമങ്ങളെയും നേരിടാൻ ഐക്യം നൽകുന്നു. രാഷ്ട്രീയമായി, ഈ കൂട്ടായ ശക്തി പഞ്ചായത്തുകൾ പോലുള്ള തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ കൂടുതൽ പങ്കാളിത്തത്തിന് കാരണമാകുന്നു. ഇവിടെ, വനിതാ നേതാക്കൾ കുടിവെള്ളം, ശുചിത്വം തുടങ്ങിയ സാമൂഹിക ആവശ്യങ്ങൾക്ക് മുൻഗണന നൽകുന്നു. സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടായ ശബ്ദം ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിലൂടെ, സാമൂഹിക മൂലധനം ലിംഗസമത്വത്തിനുള്ള ഘടനാപരമായ തടസ്സങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു.
07. E-governance projects have a built-in bias towards technology and back-end integration than user-centric designs. Examine. (Answer in 150 words) – 10
ഇ-ഗവേണൻസ് പദ്ധതികൾ സുതാര്യവും കാര്യക്ഷമവുമായ ഭരണം ലക്ഷ്യമിടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവയുടെ രൂപകൽപ്പന ഉപയോക്തൃ-കേന്ദ്രീകൃത സമീപനത്തേക്കാൾ സാങ്കേതികവിദ്യയിലും ബാക്ക്-എൻഡ് സംയോജനത്തിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു.
ഈ പദ്ധതികളുടെ പ്രധാന ഊന്നൽ കേന്ദ്രീകൃത ഡാറ്റാബേസുകൾ, ഓട്ടോമേഷൻ, സർക്കാർ വകുപ്പുകളുടെ സംയോജനം എന്നിവയിലാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതിക്കുള്ള ആധാർ അധിഷ്ഠിത പേയ്മെന്റ് സിസ്റ്റം (ABPS), സർക്കാർ സംഭരണത്തിനായുള്ള ഗവൺമെന്റ് ഇ-മാർക്കറ്റ്പ്ലെയ്സ് (GeM) എന്നിവ ഭരണപരമായ കാര്യക്ഷമത വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ലക്ഷ്യമിടുന്നു.
എന്നാൽ, ഈ സാങ്കേതിക മുൻഗണന അന്തിമ ഉപയോക്താവിൻ്റെ ആവശ്യങ്ങൾ അവഗണിക്കുന്നു. ഡിജിറ്റൽ വിഭജനവും ഡിജിറ്റൽ നിരക്ഷരതയും ഗ്രാമീണ മേഖലകളിൽ വലിയ തടസ്സങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. മിക്ക പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളിലും പ്രാദേശിക ഭാഷാ പിന്തുണയില്ല. തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതിയിലെ ഡിജിറ്റൽ ഹാജർ (NMMS) പോലുള്ള സാങ്കേതികവിദ്യകൾ തൊഴിലാളികളെ ഒഴിവാക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗമായി മാറിയിരിക്കുന്നു, ഇത് വേതനം നൽകുന്നതിൽ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് കാരണമായി. ഇ-ഗവേണൻസിൻ്റെ വിജയത്തിനായി, സാങ്കേതികവിദ്യയെ മാത്രം ആശ്രയിക്കാതെ, ഉപയോക്തൃ-കേന്ദ്രീകൃത സമീപനത്തിലേക്ക് മാറേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്, ഇത് എല്ലാവർക്കും പ്രാപ്യമാകുന്ന സേവനങ്ങൾ ഉറപ്പാക്കും.
08. Civil Society Organizations are often perceived as being anti-State actors than non-State actors. Do you agree? Justify. (Answer in 150 words) – 10
അതെ, സിവിൽ സൊസൈറ്റി ഓർഗനൈസേഷനുകളെ (CSOs) നിഷ്പക്ഷമായ 'സർക്കാരിതര' സംഘടനകളേക്കാൾ 'രാഷ്ട്രവിരുദ്ധ' ശക്തികളായി കാണുന്ന പ്രവണത വർധിച്ചുവരികയാണ്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ കാഴ്ചപ്പാട് അവയുടെ ജനാധിപത്യപരമായ പങ്കിനെ ലളിതവൽക്കരിക്കുന്നു.
സർക്കാർ നയങ്ങളുടെ ഒരു കാവൽക്കാരൻ (watchdog) എന്ന നിലയിലുള്ള പ്രവർത്തനമാണ് CSOs-കളെ രാഷ്ട്രവിരുദ്ധരായി കാണുന്നതിന് പ്രധാന കാരണം. ഭരണപരമായ വീഴ്ചകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുക, പരിസ്ഥിതി ലംഘനങ്ങൾക്കെതിരെ പ്രചാരണം നടത്തുക, അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾക്കായി വാദിക്കുക തുടങ്ങിയ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുമ്പോൾ, അവരെ "ദേശവിരുദ്ധരും" വികസനത്തിന് തടസ്സമുണ്ടാക്കുന്നവരുമായി മുദ്രകുത്തുന്നു. വിദേശ സംഭാവന (നിയന്ത്രണ) നിയമം (FCRA) പോലുള്ള നിയന്ത്രണ സംവിധാനങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് വിമർശനാത്മക സംഘടനകളുടെ ലൈസൻസ് റദ്ദാക്കുന്നത്, "രാജ്യത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ" ശ്രമിക്കുന്ന വിദേശ ശക്തികളുടെ ഉപകരണങ്ങളായി അവരെ ചിത്രീകരിക്കാൻ സർക്കാരിനെ സഹായിക്കുന്നു. വിവാദപരമായ വിഷയങ്ങളിൽ എതിർപ്പുകളും പ്രതിഷേധങ്ങളും സംഘടിപ്പിക്കുന്നത്, അവർ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട സർക്കാരിനെതിരെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്ന ധാരണയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു.
എന്നാൽ, അടിസ്ഥാനപരമായി CSOs ജനാധിപത്യത്തിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമായ സർക്കാരിതര സംഘടനകളാണ്. സാമൂഹ്യക്ഷേമം, വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ സർക്കാർ ശ്രമങ്ങളെ അവ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു കൂടാതെ ബോധവൽക്കരണം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവർക്ക് ശബ്ദം നൽകുകയും വിയോജിപ്പുകൾക്ക് വേദി നൽകുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, ഒരു "സാമൂഹിക സുരക്ഷാ വാൽവായി" (social safety-valve) അവ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഇത് രാഷ്ട്രത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നതിന് പകരം ജനാധിപത്യത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു. അവരുടെ എതിർപ്പ് സാധാരണയായി സർക്കാർ നയങ്ങളോടാണ്, രാഷ്ട്രത്തോടല്ല.
അതിനാൽ, സർക്കാരിനെ ഉത്തരവാദിത്തപ്പെടുത്തുന്നത് രാഷ്ട്രവിരുദ്ധമായി കാണുന്ന ഒരു ചുരുങ്ങിയ പൗരസമൂഹത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ് ഈ കാഴ്ചപ്പാട്.
09. India-Africa digital partnership is achieving mutual respect, co-development and long-term institutional partnerships. Elaborate. (Answer in 150 words) – 10
ഇന്ത്യ-ആഫ്രിക്ക ഡിജിറ്റൽ പങ്കാളിത്തം, പരമ്പരാഗത ദാതാവ്-സ്വീകർത്താവ് ബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറി, പരസ്പര ബഹുമാനം, സഹ-വികസനം, ദീർഘകാല സ്ഥാപനപരമായ പങ്കാളിത്തം എന്നിവയിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു മാതൃകയിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു എന്നത് വാസ്തവമാണ്. ഇത് ഒരു സഹകരണപരമായ 'സൗത്ത്-സൗത്ത്' സഹകരണ ചട്ടക്കൂടിനെയാണ് പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നത്.
പരസ്പര ബഹുമാനവും സഹ-വികസനവും: ഇന്ത്യയുടെ സമീപനം, അതിന്റെ വിജയകരമായ ഡിജിറ്റൽ പബ്ലിക് ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചറുകളായ (DPI) യുപിഐ, ആധാർ അധിഷ്ഠിത സംവിധാനങ്ങൾ (MOSIP) എന്നിവയെ ഒരു വാണിജ്യ ഉൽപ്പന്നമായി കാണാതെ, ഒരു ഡിജിറ്റൽ പൊതു സ്വത്തായി പങ്കുവെക്കുന്നതിലാണ് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്. ഈ ആവശ്യാധിഷ്ഠിത മാതൃക, നമീബിയ, ഘാന, ടോഗോ തുടങ്ങിയ ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളെ അവരുടെ സ്വന്തം ആവശ്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് സാങ്കേതികവിദ്യ സ്വീകരിക്കാനും സഹ-വികസിപ്പിക്കാനും പ്രാപ്തരാക്കുന്നു, ഇത് സ്വയംപര്യാപ്തതയും പരസ്പര ബഹുമാനവും വളർത്തുന്നു. ഈ പങ്കാളിത്തം പ്രാദേശിക കഴിവുകൾ കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിലും തുല്യ പങ്കാളിത്തത്തിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു, ഇത് ആഫ്രിക്കയിൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു.
ദീർഘകാല സ്ഥാപനപരമായ പങ്കാളിത്തം: ഈ സഹകരണം സാങ്കേതികവിദ്യ കൈമാറ്റത്തിനപ്പുറം, സുസ്ഥിരമായ സ്ഥാപനപരമായ ബന്ധങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. പാൻ-ആഫ്രിക്കൻ ഇ-നെറ്റ്വർക്ക് പ്രോജക്റ്റ് (e-VBAB), ടെലി-വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും ടെലി-മെഡിസിനും വേണ്ടി ഇന്ത്യൻ, ആഫ്രിക്കൻ സർവകലാശാലകളെയും ആശുപത്രികളെയും ബന്ധിപ്പിച്ച് വിജ്ഞാന കൈമാറ്റത്തെ സ്ഥാപനവൽക്കരിക്കുന്നു. ഇന്ത്യ-നമീബിയ ഐടി മികവിൻ്റെ കേന്ദ്രം, ആഫ്രിക്കൻ യൂണിയന്റെ സ്ഥിരം ജി-20 അംഗത്വത്തിനായുള്ള ഇന്ത്യയുടെ വിജയകരമായ വാദങ്ങൾ തുടങ്ങിയ നീക്കങ്ങൾ ഈ ദീർഘകാല കാഴ്ചപ്പാടിനെ കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു. ഇത് ആഫ്രിക്കയെ ആഗോള ഭരണ ചട്ടക്കൂടുകളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുകയും പങ്കുവെച്ച ഡിജിറ്റൽ ഭാവിക്കായി ഒരു വിപുലീകരിക്കാവുന്ന ചട്ടക്കൂട് സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
10. “With the waning of globalization, post-Cold War world is becoming a site of sovereign nationalism.” Elucidate. (Answer in 150 words) – 10
ശീതയുദ്ധാനന്തര കാലഘട്ടം, ഒരുകാലത്ത് അതി-ആഗോളവൽക്കരണത്താലും ഏകധ്രുവ ലോകക്രമത്താലും നിർവചിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് അത് പരമാധികാര ദേശീയതയുടെ ആധിപത്യമുള്ള ഒരു ഭൂമികയായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ മാറ്റത്തിന് കാരണം ആഗോളവൽക്കരണത്തിന്റെ തളർച്ചയാണ്.
റഷ്യ-ഉക്രെയ്ൻ യുദ്ധം, വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന യുഎസ്-ചൈന മത്സരം തുടങ്ങിയ ഭൗമരാഷ്ട്രീയ പ്രതിസന്ധികൾ ആഗോള സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെ വിഘടിപ്പിച്ചു. ഇത് രാഷ്ട്രങ്ങളെ പരസ്പരാശ്രിതത്വത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറാനും സുസ്ഥിരമായ വിതരണ ശൃംഖലകൾക്ക് മുൻഗണന നൽകാനും പ്രേരിപ്പിച്ചു. ആഗോളവൽക്കരണത്തിന്റെ മുൻകാല വക്താക്കൾ ഇപ്പോൾ സാമ്പത്തിക ദേശീയതയും സംരക്ഷണവാദ നയങ്ങളും സ്വീകരിക്കുന്നു, ഇത് നവ-ഉദാരവാദ സമവായത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നു. കൂടാതെ, ആഗോളവൽക്കരണത്തിന്റെ നേട്ടങ്ങളുടെ അസന്തുലിതമായ വിതരണം ലോകമെമ്പാടും ജനകീയവും ദേശീയവുമായ തിരിച്ചടികൾക്ക് കാരണമായി.
പരമാധികാര ദേശീയതയുടെ ഈ പുനരുജ്ജീവനം, 'ദേശീയ താൽപ്പര്യങ്ങൾ', തന്ത്രപരമായ സ്വയംഭരണാവകാശം, സാംസ്കാരിക മേധാവിത്വം എന്നിവയുടെ തീവ്രമായ പിന്തുടരലായി പ്രകടമാകുന്നു. രാഷ്ട്രങ്ങൾ ഏകപക്ഷീയത, പ്രാദേശിക കൂട്ടായ്മകൾ, വ്യാപാരത്തെ ആയുധമാക്കൽ എന്നിവയിലേക്ക് നീങ്ങുകയാണ്. ഇത് കൂടുതൽ ധ്രുവീകരിക്കപ്പെട്ട, ബഹുധ്രുവ ലോകത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു, അവിടെ രാഷ്ട്ര-ഭരണകൂടം അതിന്റെ പ്രാമുഖ്യം വീണ്ടെടുക്കുന്നു.
11. “Constitutional morality is the fulcrum which acts as an essential check upon the high functionaries and citizens alike…”
In view of the above observation of the Supreme Court, explain the concept of constitutional morality and its application to ensure balance between judicial independence and judicial accountability in India. (Answer in 250 words) – 15
ഭരണഘടനാപരമായ ധാർമ്മികത എന്നത് ഭരണഘടനയിൽ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിട്ടുള്ള അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങളോടും മൂല്യങ്ങളോടുമുള്ള വിധേയത്വത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, ഇത് ഭരണകൂടത്തിൻ്റെയും അതിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെയും പൗരന്മാരുടെയും പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം നൽകണം. ഇത് ഭരണഘടനാപരമായ ചട്ടക്കൂടിനോടുള്ള പരമമായ ബഹുമാനമാണ്, അധികാരത്തിലിരിക്കുന്നവരിൽ നിന്ന് ആത്മനിയന്ത്രണവും, ജനകീയമോ ഭൂരിപക്ഷപരമോ ആയ ധാർമ്മികതയേക്കാൾ നീതി, സ്വാതന്ത്ര്യം, സമത്വം, സാഹോദര്യം തുടങ്ങിയ ആദർശങ്ങളോടുള്ള പ്രതിബദ്ധതയും ഇത് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. സുപ്രീം കോടതി നിരീക്ഷിച്ചതുപോലെ, "ഭരണഘടനാപരമായ സംസ്കാരത്തെ" അടിസ്ഥാനമാക്കി "ഭരണഘടനയുടെ ധാർമ്മിക മൂല്യങ്ങൾ" ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നതും ഭരണഘടനാപരമായ പദവികൾ വഹിക്കുന്ന വ്യക്തികളിൽ ചുമതലകൾ ഏൽപ്പിക്കുന്നതും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ജുഡീഷ്യൽ സ്വാതന്ത്ര്യവും ജുഡീഷ്യൽ ഉത്തരവാദിത്തവും തമ്മിലുള്ള സന്തുലിതാവസ്ഥയിൽ ഇതിൻ്റെ പ്രയോഗം:
ആരോഗ്യകരമായ ജനാധിപത്യത്തിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമായ ജുഡീഷ്യൽ സ്വാതന്ത്ര്യം, ജുഡീഷ്യൽ ഉത്തരവാദിത്തം എന്നീ രണ്ട് തൂണുകളെ സന്തുലിതമാക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു അടിസ്ഥാനമായി ഭരണഘടനാപരമായ ധാർമ്മികത പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
1. ജുഡീഷ്യൽ സ്വാതന്ത്ര്യം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുക: ഭരണഘടനയുടെ അടിസ്ഥാന ഘടനയായ ജുഡീഷ്യൽ സ്വാതന്ത്ര്യം, ജഡ്ജിമാർക്ക് എക്സിക്യൂട്ടീവിൽ നിന്നോ നിയമനിർമ്മാണ സഭയിൽ നിന്നോ ഉള്ള സമ്മർദ്ദങ്ങളിൽ നിന്ന് മുക്തരായി, ഭയമോ പക്ഷപാതമോ ഇല്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിയണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ഭരണഘടനയുടെയും മൗലികാവകാശങ്ങളുടെയും പരമമായ സംരക്ഷകനായി പ്രവർത്തിക്കാൻ ജുഡീഷ്യറിയെ പ്രാപ്തമാക്കുന്നതിന്, ഈ അധികാര വിഭജനം ഭരണഘടനാപരമായ ധാർമ്മികത അനുശാസിക്കുന്നു. ദേശീയ ജുഡീഷ്യൽ നിയമന കമ്മീഷൻ (NJAC) നിയമം റദ്ദാക്കിയ സുപ്രീം കോടതിയുടെ തീരുമാനം ഭരണഘടനാപരമായ ധാർമ്മികതയുടെ ഒരു പ്രയോഗമായിരുന്നു. ജുഡീഷ്യൽ നിയമനങ്ങളിൽ എക്സിക്യൂട്ടീവിൻ്റെ പ്രാമുഖ്യം ജുഡീഷ്യറിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് ഭീഷണിയാണെന്നും, അത് വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത ഒരു ഭരണഘടനാ മൂല്യമാണെന്നും കോടതി വാദിച്ചു.
2. ജുഡീഷ്യൽ ഉത്തരവാദിത്തം ഉറപ്പാക്കുക: സ്വാതന്ത്ര്യം സുപ്രധാനമാണെങ്കിലും, അത് ജുഡീഷ്യൽ മേധാവിത്വമായി മാറാതിരിക്കാൻ ഭരണഘടനാപരമായ ധാർമ്മികത ഉത്തരവാദിത്തവും ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ജഡ്ജിമാർ, ഭരണഘടനാപരമായ ഉദ്യോഗസ്ഥരെന്ന നിലയിൽ, ഭരണഘടനയും അതിൻ്റെ മൂല്യങ്ങളും ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുമെന്ന് സത്യപ്രതിജ്ഞ ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അവരുടെ പെരുമാറ്റം ജുഡീഷ്യറിയുടെ നിഷ്പക്ഷതയിലുള്ള ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസം ഊട്ടിയുറപ്പിക്കണം. ജഡ്ജിമാർക്കെതിരായ ആഭ്യന്തര അന്വേഷണ നടപടിക്രമങ്ങൾ, 'ജുഡീഷ്യൽ ജീവിത മൂല്യങ്ങളുടെ പുനഃസ്ഥാപനം' (1997), ബാംഗ്ലൂർ ജുഡീഷ്യൽ പെരുമാറ്റ തത്വങ്ങൾ (2002) തുടങ്ങിയ സംവിധാനങ്ങൾ ഭരണഘടനാപരമായ ധാർമ്മികതയിൽ വേരൂന്നിയ ഉത്തരവാദിത്തത്തിൻ്റെ ഉപകരണങ്ങളാണ്. ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ അനുവദിക്കാതെ, ജുഡീഷ്യൽ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ മാനിക്കുന്ന ഒരു പ്രക്രിയയിലൂടെ ജഡ്ജിമാരെ അവരുടെ ദുർനടപടിക്ക് ഉത്തരവാദികളാക്കുന്നുവെന്ന് ഇത് ഉറപ്പാക്കുന്നു.
അങ്ങനെ, ഭരണഘടനാപരമായ ധാർമ്മികത സ്വാതന്ത്ര്യം കേവലമല്ലെന്നും ഉത്തരവാദിത്തം എക്സിക്യൂട്ടീവിൻ്റെ നിയന്ത്രണത്തിനുള്ള ഒരു ഉപകരണമായി മാറുന്നില്ലെന്നും ഉറപ്പാക്കുന്നു, അതുവഴി ജുഡീഷ്യറിയുടെ സ്ഥാപനപരമായ സമഗ്രതയും സന്തുലിതാവസ്ഥയും നിലനിർത്തുന്നു.
12. Indian Constitution has conferred the amending power on the ordinary legislative institutions with a few procedural hurdles. In view of this statement, examine the procedural and substantive limitations on the amending power of the Parliament to change the Constitution. (Answer in 250 words) – 15
ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന, ഒരു ജീവിക്കുന്ന രേഖ എന്ന നിലയിൽ, ആർട്ടിക്കിൾ 368 പ്രകാരം പാർലമെന്റിന് ഭേദഗതി ചെയ്യാനുള്ള അധികാരം നൽകുന്നു. ഇത് വഴക്കത്തിന്റെയും കാഠിന്യത്തിന്റെയും സവിശേഷമായ ഒരു മിശ്രിതം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഈ അധികാരം അപരിമിതമല്ല; ഇത് പ്രത്യേക നടപടിക്രമപരമായ ആവശ്യകതകളാലും നീതിന്യായ വ്യാഖ്യാനത്തിലൂടെ വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത സത്താപരമായ പരിമിതികളാലും നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
നടപടിക്രമപരമായ പരിമിതികൾ: ഭരണഘടന ഭേദഗതി ചെയ്യുന്നതിന് ആർട്ടിക്കിൾ 368 മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത നടപടിക്രമങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു:
കേവല ഭൂരിപക്ഷത്തിലൂടെ: ആർട്ടിക്കിൾ 368-ന്റെ പരിധിക്ക് പുറത്തുള്ള ചില വ്യവസ്ഥകൾ സാധാരണ നിയമനിർമ്മാണം പോലെ പാർലമെന്റിന്റെ കേവല ഭൂരിപക്ഷത്തോടെ ഭേദഗതി ചെയ്യാം. ഉദാഹരണത്തിന്, പുതിയ സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ രൂപീകരണം.
പ്രത്യേക ഭൂരിപക്ഷത്തിലൂടെ: മിക്ക ഭരണഘടനാ വ്യവസ്ഥകൾക്കും പ്രത്യേക ഭൂരിപക്ഷം ആവശ്യമാണ്—ഓരോ സഭയിലെയും ആകെ അംഗങ്ങളുടെ ഭൂരിപക്ഷവും, ഹാജരായി വോട്ട് ചെയ്യുന്ന അംഗങ്ങളുടെ മൂന്നിൽ രണ്ട് ഭൂരിപക്ഷവും. ഇത് മൗലികാവകാശങ്ങൾക്കും നിർദ്ദേശക തത്വങ്ങൾക്കും ബാധകമാണ്.
പ്രത്യേക ഭൂരിപക്ഷവും സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ അംഗീകാരവും: ഫെഡറൽ ഘടനയെ ബാധിക്കുന്ന ഭേദഗതികൾക്ക് പാർലമെന്റിലെ പ്രത്യേക ഭൂരിപക്ഷത്തിനു പുറമെ, കുറഞ്ഞത് പകുതി സംസ്ഥാന നിയമസഭകളുടെ അംഗീകാരവും ആവശ്യമാണ്.
സത്താപരമായ പരിമിതികൾ: ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സത്താപരമായ പരിമിതി 'അടിസ്ഥാന ഘടനാ' സിദ്ധാന്തമാണ്. സുപ്രീം കോടതി കേശവാനന്ദ ഭാരതി കേസിൽ (1973) ആണ് ഇത് സ്ഥാപിച്ചത്.
ഈ സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച്, പാർലമെന്റിന്റെ ഭേദഗതി അധികാരം പൂർണ്ണമല്ല; ഭരണഘടനയുടെ 'അടിസ്ഥാന ഘടന'യെയോ അതിന്റെ അനിവാര്യ ഘടകങ്ങളെയോ മാറ്റാനോ നശിപ്പിക്കാനോ ഇത് ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഭരണഘടനയുടെ ഒരു 'സൃഷ്ടി'യായ പാർലമെന്റിന് അതിന്റെ 'യജമാനനാകാൻ' കഴിയില്ല. ഈ അടിസ്ഥാന ചട്ടക്കൂടിന് ഹാനികരമായ ഏതൊരു ഭേദഗതിയും ജുഡീഷ്യൽ പുനഃപരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമാണ്, അത് ഭരണഘടനാ വിരുദ്ധമായി പ്രഖ്യാപിക്കാവുന്നതാണ്.
പൂർണ്ണമായി നിർവചിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും, ഭരണഘടനയുടെ പരമാധികാരം, മതേതരത്വം, ഫെഡറലിസം, അധികാര വിഭജനം, ജുഡീഷ്യൽ പുനഃപരിശോധന തുടങ്ങിയ തത്വങ്ങൾ അടിസ്ഥാന ഘടനയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഈ നടപടിക്രമപരവും സത്താപരവുമായ പരിമിതികൾ, ഭരണഘടനാ ഭേദഗതികൾ വിശാലമായ അഭിപ്രായ സമന്വയത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും ജനാധിപത്യത്തിന്റെ കാതലായ ആദർശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നുവെന്നും ഉറപ്പാക്കുന്നു, അതുവഴി ഭരണഘടനയുടെ പരമാധികാരം നിലനിർത്തുന്നു.
13. Discuss the evolution of collegium system in India. Critically examine the advantages and disadvantages of the system of appointment of the Judges of the Supreme Court of India and that of the USA. (Answer in 250 words) – 15
ഇന്ത്യയിലെ കൊളീജിയം സംവിധാനം, ഉയർന്ന കോടതികളിലെ ജഡ്ജിമാരെ നിയമിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു സവിശേഷമായ സംവിധാനമാണ്. ഇത് സുപ്രീം കോടതിയുടെ വിധിന്യായങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പരയിലൂടെയാണ് വികസിച്ചത്, ഇത് ഭരണനിർവ്വഹണത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തിൽ നിന്ന് ജുഡീഷ്യറിയുടെ പ്രാധാന്യത്തിലേക്ക് ഒരു സുപ്രധാന മാറ്റം കുറിച്ചു.
കൊളീജിയം സംവിധാനത്തിന്റെ പരിണാമം: തുടക്കത്തിൽ, ആർട്ടിക്കിൾ 124 പ്രകാരം, നിയമനങ്ങളിൽ ഭരണനിർവ്വഹണത്തിനായിരുന്നു അന്തിമ അധികാരം. ഇത് ഒന്നാം ജഡ്ജിമാരുടെ കേസിൽ (1981) സ്ഥിരീകരിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, രണ്ടാം (1993), മൂന്നാം (1998) ജഡ്ജിമാരുടെ കേസുകൾ " കൂടിയാലോചന" എന്നതിനെ "സമ്മതം" എന്ന് പുനർവ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുകയും, കൊളീജിയം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു — ഇത് ഇന്ത്യൻ ചീഫ് ജസ്റ്റിസും മുതിർന്ന ജഡ്ജിമാരും അടങ്ങുന്ന ഒരു സമിതിയാണ്, ഇത് ജുഡീഷ്യറിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം ഉറപ്പാക്കുന്നതിന് നിയമനങ്ങളിൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു. ഇതിനെ മാറ്റി, ഭരണനിർവ്വഹണത്തിന് പങ്ക് നൽകുന്ന ദേശീയ ജുഡീഷ്യൽ നിയമന കമ്മീഷൻ (NJAC) സ്ഥാപിക്കുന്നതിനുള്ള പാർലമെന്ററി ശ്രമം, 2015-ൽ സുപ്രീം കോടതി ഭരണഘടനയുടെ അടിസ്ഥാന ഘടനയായ ജുഡീഷ്യറിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് ഭീഷണിയാണെന്ന് പറഞ്ഞ് റദ്ദാക്കി.
നിയമന സംവിധാനങ്ങളുടെ താരതമ്യ വിശകലനം:
ഇന്ത്യ (കൊളീജിയം സംവിധാനം):
ഗുണം: ഇതിന്റെ പ്രധാന ശക്തി ഭരണനിർവ്വഹണ ഇടപെടലിൽ നിന്ന് ജുഡീഷ്യറിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം സംരക്ഷിക്കുക എന്നതാണ്. ഇത് ഭരണഘടനയുടെ അടിസ്ഥാന ഘടനയുടെ ഭാഗമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ജുഡീഷ്യറിയെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ഭരണനിർവ്വഹണ ശ്രമങ്ങളോടുള്ള പ്രതികരണമായാണ് ഈ സംവിധാനം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്.
ദോഷങ്ങൾ: ഈ സംവിധാനം അതിന്റെ അതാര്യത, സുതാര്യതയുടെയും ഉത്തരവാദിത്തത്തിന്റെയും അഭാവം എന്നിവയുടെ പേരിൽ വ്യാപകമായി വിമർശിക്കപ്പെടുന്നു. സ്വജനപക്ഷപാതത്തിന്റെയും പക്ഷപാതത്തിന്റെയും ആരോപണങ്ങൾ വ്യാപകമാണ്, ചിലർ ഇതിനെ "സ്വജനപക്ഷപാതത്തിന്റെ പര്യായം" എന്ന് വിളിക്കുന്നു. കൂടാതെ, കൊളീജിയത്തിന്റെ ശുപാർശകൾ തീർപ്പാക്കുന്നതിലുള്ള ഭരണനിർവ്വഹണത്തിന്റെ бездеятельность குறிப்பிடத்தக்க കാലതാമസത്തിന് കാരണമാകുന്നു.
അമേരിക്ക (പ്രസിഡൻഷ്യൽ നിയമനം):
ഗുണങ്ങൾ: പ്രസിഡന്റ് സെനറ്റിന്റെ സ്ഥിരീകരണത്തോടെ ജഡ്ജിമാരെ നിയമിക്കുന്നു, ഇത് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ശാഖകളിലൂടെ ജനാധിപത്യപരമായ ഉത്തരവാദിത്തവും നിയന്ത്രണങ്ങളുടെയും സന്തുലിതാവസ്ഥയുടെയും ഒരു സംവിധാനം ഉറപ്പാക്കുന്നു. ഫെഡറൽ ജഡ്ജിമാർ "നല്ല പെരുമാറ്റ"ത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ആജീവനാന്ത പദവി വഹിക്കുന്നു.
ദോഷങ്ങൾ: ഈ പ്രക്രിയ വളരെ രാഷ്ട്രീയവൽക്കരിക്കപ്പെടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്, നിയമനങ്ങൾ കേവലം യോഗ്യതയെക്കാൾ പക്ഷപാതപരമായ പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു, ഇത് നിയമനിർമ്മാണപരമായ പ്രതിസന്ധിക്ക് കാരണമായേക്കാം.
ചുരുക്കത്തിൽ, ഇന്ത്യയുടെ സംവിധാനം സുതാര്യതയെക്കാൾ ജുഡീഷ്യറിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് മുൻഗണന നൽകുന്നു, അതേസമയം അമേരിക്കൻ മാതൃക രാഷ്ട്രീയവൽക്കരണത്തിന്റെ അപകടസാധ്യതയിൽ ഉത്തരവാദിത്തത്തിന് മുൻഗണന നൽകുന്നു. ഇത് ഭരണഘടനാപരമായ ഭരണത്തിലെ ഒരു അടിസ്ഥാനപരമായ സംവാദത്തെ എടുത്തുകാണിക്കുന്നു.
14. Examine the evolving pattern of Centre-State financial relations in the context of planned development in India. How far have the recent reforms impacted the fiscal federalism in India? (Answer in 250 words) – 15
ഇന്ത്യയിലെ കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സാമ്പത്തിക ബന്ധങ്ങളുടെ രീതി ആസൂത്രിത വികസനത്തിന്റെ കാലഘട്ടം മുതൽ സമീപകാല സാമ്പത്തിക പരിഷ്കാരങ്ങളുടെ ഘട്ടം വരെ ഗണ്യമായി പരിണമിച്ചു, ഇത് ഒരു കേന്ദ്രീകൃത ഘടനയിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ വിവാദപരമായ ഒരു ഫെഡറൽ ഘടനയിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.
ആസൂത്രിത വികസന കാലത്തെ പരിണാമം: ആസൂത്രിത വികസനത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ ആസൂത്രണ കമ്മീഷനാണ് ആധിപത്യം പുലർത്തിയിരുന്നത്. ഇത് ഒരു ഭരണഘടനേതര സ്ഥാപനമായി പ്ലാൻ ഗ്രാന്റുകളിലൂടെയും കേന്ദ്രാവിഷ്കൃത പദ്ധതികളിലൂടെയും (CSS) സംസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കുള്ള സാമ്പത്തിക കൈമാറ്റത്തിനുള്ള ഒരു പ്രധാന മാർഗ്ഗമായി മാറി. ഈ മാതൃക കേന്ദ്രീകരണത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു, വികസന ഫണ്ടുകൾക്കായി സംസ്ഥാനങ്ങളെ കേന്ദ്രത്തെ കൂടുതൽ ആശ്രയിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഇത് ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട ലംബമായ സാമ്പത്തിക അസന്തുലിതാവസ്ഥ (VFI) സൃഷ്ടിച്ചു, ഇവിടെ സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ ചെലവ് ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് സാമൂഹിക മേഖലകളിൽ, കേന്ദ്രത്തിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്ന അവരുടെ വരുമാനം കണ്ടെത്താനുള്ള അധികാരങ്ങളെക്കാൾ വളരെ കൂടുതലായിരുന്നു.
സമീപകാല പരിഷ്കാരങ്ങളുടെ സ്വാധീനം: സമീപകാല പരിഷ്കാരങ്ങൾ സാമ്പത്തിക ഫെഡറലിസത്തെ പുനർരൂപകൽപ്പന ചെയ്തു, ഒരു വിരോധാഭാസപരമായ സാഹചര്യം സൃഷ്ടിച്ചു:
വർദ്ധിച്ച വിഭജനം എന്നാൽ കുറഞ്ഞ വിഹിതം: ആസൂത്രണ കമ്മീഷൻ നിർത്തലാക്കിയതും 14-ഉം 15-ഉം ധനകാര്യ കമ്മീഷനുകളുടെ ശുപാർശ അംഗീകരിച്ച് സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ വിഹിതം വിഭജിക്കാവുന്ന നികുതിയിൽ 41% ആയി വർദ്ധിപ്പിച്ചതും കൂടുതൽ സാമ്പത്തിക സ്വയംഭരണത്തിനുള്ള നീക്കങ്ങളായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, വിഭജിക്കാൻ കഴിയാത്ത സെസ്സുകളിലും സർചാർജുകളിലും കേന്ദ്രം കൂടുതൽ ആശ്രയിക്കുന്നത് ഈ വിഭജിക്കാവുന്ന നികുതിയുടെ വലുപ്പം കുറച്ചു, ഇത് സംസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് മൊത്ത നികുതി വരുമാനത്തിൽ അവരുടെ ന്യായമായ പങ്ക് നിഷേധിക്കുന്നതിന് കാരണമായി. ഉദാഹരണത്തിന്, 2021-22-ൽ മൊത്ത നികുതി വരുമാനത്തിൽ അവരുടെ പങ്ക് 26.7% ആയി ഉയർന്നു, ഇത് 2011-12-ൽ 10.4% ആയിരുന്നു.
ജിഎസ്ടിയും കുറഞ്ഞ സംസ്ഥാന സ്വയംഭരണവും: ചരക്ക് സേവന നികുതി (ജിഎസ്ടി) നടപ്പാക്കിയത്, 'ഒരു രാഷ്ട്രം, ഒരു വിപണി' സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനൊപ്പം, സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ പല പ്രധാന പരോക്ഷ നികുതികളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതിലൂടെ അവരുടെ സാമ്പത്തിക സ്വയംഭരണം ഗണ്യമായി കുറച്ചു. ഇത് കേന്ദ്ര കൈമാറ്റങ്ങളിലും ജിഎസ്ടി നഷ്ടപരിഹാരത്തിലും അവരുടെ ആശ്രിതത്വം വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
നിർബന്ധിത ഫെഡറലിസത്തിന്റെ ഉദയം: കേന്ദ്രാവിഷ്കൃത പദ്ധതികൾ (CSS) സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് തത്തുല്യമായ ഫണ്ടുകൾ ആവശ്യപ്പെടുന്നതിലൂടെ, പലപ്പോഴും സംസ്ഥാന ലിസ്റ്റിലുള്ള വിഷയങ്ങളിൽ, സംസ്ഥാന ചെലവ് മുൻഗണനകളെ നിർണ്ണയിക്കുന്നത് തുടരുന്നു। കൂടാതെ, കേന്ദ്രം അതിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ പാലിക്കാത്തതിന് ഫണ്ടുകൾ തടഞ്ഞുവെക്കുന്നതിലേക്ക് നീങ്ങി, ഇത് സഹകരണ ഫെഡറലിസത്തെ പല സംസ്ഥാനങ്ങളും നിർബന്ധിത ഫെഡറലിസമായി കാണാൻ കാരണമായി.
ചുരുക്കത്തിൽ, പരിഷ്കാരങ്ങൾ ഔപചാരികമായി കൂടുതൽ ഫണ്ടുകൾ വിഭജിച്ചപ്പോൾ, സാമ്പത്തിക ഉപകരണങ്ങളിലൂടെയുള്ള കേന്ദ്രത്തിന്റെ സമഗ്രമായ നിയന്ത്രണം അത് തീവ്രമാക്കി, കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സാമ്പത്തിക ബന്ധങ്ങളെ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണവും സംഘർഷഭരിതവുമാക്കി.
15. What are environmental pressure groups? Discuss their role in raising awareness, influencing policies and advocating for environmental protection in India. (Answer in 250 words) – 15
പാരിസ്ഥിതിക സമ്മർദ്ദ ഗ്രൂപ്പുകൾ എന്നത് സർക്കാരിതര, ലാഭേച്ഛയില്ലാത്ത സംഘടനകളോ സിവിൽ സമൂഹ പ്രസ്ഥാനങ്ങളോ ആണ്. രാഷ്ട്രീയ അധികാരം നേടാതെ തന്നെ പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണത്തിനായി പൊതുജനാഭിപ്രായത്തെയും സർക്കാർ നയങ്ങളെയും സ്വാധീനിക്കുക എന്നതാണ് ഇവയുടെ ലക്ഷ്യം. ഇന്ത്യയിൽ, മാറ്റത്തിന്റെ നിർണായക ഘടകങ്ങളായി ഇവ മാറിയിരിക്കുന്നു.
അവരുടെ പങ്ക് മൂന്ന് പ്രധാന പ്രവർത്തനങ്ങളായി തിരിക്കാം:
ബോധവൽക്കരണം: ഈ ഗ്രൂപ്പുകൾ കാവൽക്കാരായി പ്രവർത്തിക്കുകയും പാരിസ്ഥിതിക പ്രശ്നങ്ങൾ പൊതു ചർച്ചകളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുകയും ചെയ്യുന്നു. COP27 പോലുള്ള ആഗോള വേദികളിലെ പ്രതിഷേധങ്ങൾ, മാധ്യമങ്ങൾ, സോഷ്യൽ മീഡിയ കാമ്പെയ്നുകൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് വനനശീകരണം, മലിനീകരണം, ജൈവവൈവിധ്യത്തിനുള്ള ഭീഷണികൾ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ അവർ ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, #DelhiTreeSoS പോലുള്ള സിവിൽ സമൂഹ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ മരംമുറിക്കലിനെതിരെ ഡാറ്റ ശേഖരിച്ച് പ്രചരിപ്പിക്കുന്നു. 'പീപ്പിൾ ഫോർ ആരവല്ലി' പോലുള്ളവ പ്രാദേശിക പാരിസ്ഥിതിക പ്രതിസന്ധികളിലേക്ക് ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കാൻ 'ഹരിയാന ഗ്രീൻ മാനിഫെസ്റ്റോ' പോലുള്ളവ തയ്യാറാക്കുന്നു.
നയങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കുക: സമ്മർദ്ദ ഗ്രൂപ്പുകൾ സർക്കാർ പദ്ധതികളെയും നിയമങ്ങളെയും സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് നയരൂപീകരണത്തിൽ സജീവമായി ഇടപെടുന്നു. ഗവേഷണത്തിലൂടെയും ലോബിയിംഗിലൂടെയും, അവർ വിനാശകരമായ വികസന വാദങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യുകയും പരിസ്ഥിതി നിയമങ്ങളിലെ പഴുതുകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സെന്റർ ഫോർ പോളിസി റിസർച്ച് പോലുള്ള സ്ഥാപനങ്ങൾ നഗരങ്ങളിലെ മരം നിയമങ്ങളുടെ പോരായ്മകളെയും മലിനീകരണ നിയന്ത്രണ ബോർഡുകളിലെ ആരോഗ്യ വിദഗ്ദ്ധരുടെ കുറവിനെയും കുറിച്ച് റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച് നയപരമായ മാറ്റങ്ങൾക്കായി സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തുന്നു.
പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണത്തിനായി വാദിക്കുക: ഈ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ പ്രധാന ഉപകരണം ജുഡീഷ്യൽ ആക്ടിവിസം ആണ്. അവർ പൊതുതാൽപ്പര്യ ഹർജികൾ (PILs) ഫയൽ ചെയ്യുകയും, അത് സുപ്രീം കോടതിയിൽ നിന്നും ദേശീയ ഹരിത ട്രൈബ്യൂണലിൽ (NGT) നിന്നും ചരിത്രപരമായ വിധികളിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, ഇത് ഇന്ത്യയിലെ പരിസ്ഥിതി നിയമശാസ്ത്രത്തിന്റെ വ്യാപ്തി വർദ്ധിപ്പിച്ചു. കൂടാതെ, പ്രാദേശിക ആവാസവ്യവസ്ഥകൾക്കും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങൾക്കും ഭീഷണിയാകുന്ന പദ്ധതികൾക്കെതിരെ അടിത്തട്ടിലുള്ള സംഘാടനത്തിൽ അവർ പ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു, ഉദാഹരണത്തിന് എന്നൂർ ക്രീക്കിലെ അദാനി തുറമുഖ വിപുലീകരണത്തിനെതിരായ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ.
വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, വികസനവും പാരിസ്ഥിതിക സുസ്ഥിരതയും തമ്മിൽ സന്തുലിതാവസ്ഥ ഉറപ്പാക്കുന്നതിനും താഴെത്തട്ടിലുള്ള ജനാധിപത്യം ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനും ഈ ഗ്രൂപ്പുകൾ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.
16. Inequality in the ownership pattern of resources is one of the major causes of poverty. Discuss in the context of ‘paradox of poverty’. (Answer in 250 words) – 15
'ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ വിരോധാഭാസം', അതായത് വിഭവസമൃദ്ധമായ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഉയർന്ന ദാരിദ്ര്യം നിലനിൽക്കുന്നത്, ഇന്ത്യയിലെ ഒരു കഠിന യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. ഈ വിരോധാഭാസത്തിന് അടിസ്ഥാന കാരണം വിഭവങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശ രീതിയിലുള്ള അസമത്വമാണ്, ഇത് സമ്പത്തും അവസരങ്ങളും ചുരുക്കം ചിലരുടെ കൈകളിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ദാരിദ്ര്യത്തെ ശാശ്വതമാക്കുന്നു.
വിഭവങ്ങളുടെ അസമമായ ഉടമസ്ഥാവകാശം ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന കാരണമാണ്. ഇന്ത്യയിൽ ഈ അസമത്വം ബ്രിട്ടീഷ് കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തേക്കാൾ ചരിത്രപരമായി ഉയർന്നതാണ്. രാജ്യത്തെ മൊത്തം സമ്പത്തിന്റെ 80.7% ഏറ്റവും ധനികരായ 10% ആളുകളുടെ കൈവശമാണെന്ന് ഡാറ്റ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഈ വ്യത്യാസം ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിതകാലത്ത് ഉണ്ടാകുന്നതല്ല, മറിച്ച് ഇത് ജാതി പോലുള്ള സാമൂഹിക ഘടനകൾ ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിക്കുന്ന തലമുറകളിലൂടെ കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്ന പാരമ്പര്യമാണ്. ചരിത്രപരമായി ഭൂമി, വിദ്യാഭ്യാസം, മൂലധനം തുടങ്ങിയ വിഭവങ്ങളിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം ജാതി നിർണ്ണയിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഇത് ചില ഗ്രൂപ്പുകൾക്ക് കൂട്ടായ നഷ്ടമുണ്ടാക്കി.
ഈ വ്യവസ്ഥാപിതമായ അസമത്വം ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ വിരോധാഭാസത്തെ വിശദീകരിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും ദരിദ്രമായ പ്രദേശങ്ങൾ, ഛത്തീസ്ഗഢിലെയും ജാർഖണ്ഡിലെയും വനപ്രദേശങ്ങൾ പോലെ, പലപ്പോഴും ഏറ്റവും വിഭവസമൃദ്ധമാണ്. ഈ പ്രദേശങ്ങൾ സമ്പത്ത് സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അതിന്റെ പ്രയോജനങ്ങൾ ഉയർന്ന വരുമാനമുള്ള നഗര ഗ്രൂപ്പുകളിലേക്ക് ഒതുങ്ങുന്നു, അതേസമയം ഈ വിഭവങ്ങളെ ആശ്രയിക്കുന്ന പ്രാദേശിക സമൂഹങ്ങൾ ഇതിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ഒഴിവാക്കൽ നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ വിവേചനത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ്, അതുകൊണ്ടാണ് ദരിദ്രരിൽ ഭൂരിഭാഗവും ദളിത്, ആദിവാസി, ബഹുജൻ സമുദായങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവരാകുന്നത്.
ഇത് ഒരു വലിയ ജനവിഭാഗത്തെ 'അപകടകരമായ മേഖലയിൽ' കുടുക്കുന്നു—അവർ കടുത്ത ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്ന് അല്പം മുകളിലാണെങ്കിലും, അസുഖമോ തൊഴിലില്ലായ്മയോ പോലുള്ള സാമ്പത്തിക ആഘാതങ്ങളെ അതിജീവിക്കാൻ ആവശ്യമായ ആസ്തികളില്ലാത്തതിനാൽ വീണ്ടും ദാരിദ്ര്യത്തിലേക്ക് വഴുതിവീഴുന്നു. അതിനാൽ, ദാരിദ്ര്യം കേവലം വരുമാനക്കുറവല്ല, മറിച്ച് വിഭവങ്ങൾ, കഴിവുകൾ, അവസരങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ബഹുമുഖമായ അഭാവമാണ്. ഈ ദുഷിച്ച വലയം ഭേദിക്കാൻ, നയങ്ങൾ വരുമാന പിന്തുണയ്ക്കപ്പുറം അസമമായ സമ്പത്തിന്റെ വിതരണത്തിന്റെ ഘടനാപരമായ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കുന്നതിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കണം.
17. “In contemporary development models, decision-making and problem-solving responsibilities are not located close to the source of information and execution defeating the objectives of development.” Critically evaluate. (Answer in 250 words) – 15
സമകാലിക വികസന മാതൃകകളിൽ, തീരുമാനമെടുക്കൽ, പ്രശ്നപരിഹാരം തുടങ്ങിയ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ വിവരങ്ങളുടെയും നിർവഹണത്തിൻ്റെയും ഉറവിടത്തിൽ നിന്ന് അകലെയാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്, ഇത് വികസന ലക്ഷ്യങ്ങളെ പരാജയപ്പെടുത്തുന്നു എന്ന പ്രസ്താവന, നിലവിലുള്ള മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്കുള്ള (top-down) സമീപനത്തിന്റെ ഏറെക്കുറെ കൃത്യമായ ഒരു വിമർശനമാണ്. ഈ കേന്ദ്രീകൃത മാതൃക പലപ്പോഴും കാര്യക്ഷമമല്ലാത്ത ഫലങ്ങൾ, പാരിസ്ഥിതിക നാശം, പ്രാദേശിക സമൂഹങ്ങളെ പാർശ്വവൽക്കരിക്കൽ എന്നിവയ്ക്ക് കാരണമാകുന്നു, ഇത് സുസ്ഥിരവും എല്ലാവരെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമായ വളർച്ചയുടെ ലക്ഷ്യങ്ങളെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നു.
കേന്ദ്രീകൃത തീരുമാനമെടുക്കലും അതിൻ്റെ പരാജയങ്ങളും: ഈ വിടവിൻ്റെ തെളിവുകൾ ഇന്ത്യയിൽ വ്യാപകമാണ്. ലഡാക്കിൽ, പ്രാദേശികമായി തീരുമാനിക്കുന്ന വികസനം സാധ്യമാക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള ഒരു ഓട്ടോണമസ് ഹിൽ ഡെവലപ്മെൻ്റ് കൗൺസിൽ (AHDC) ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, ഒരു പഠനത്തിൽ കണ്ടെത്തിയത് തീരുമാനമെടുക്കൽ പ്രധാനമായും ശ്രീനഗർ, ഡൽഹി തുടങ്ങിയ വിദൂര കേന്ദ്രങ്ങളാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നു എന്നാണ്. ഭരണകൂടം പലപ്പോഴും ലഡാക്കിന് പുറത്തുള്ള കൺസൾട്ടൻസി ഏജൻസികളെയാണ് ആസൂത്രണത്തിനായി നിയമിക്കുന്നത്, ഇത് പ്രാദേശിക വൈദഗ്ധ്യത്തെയും അഭിലാഷങ്ങളെയും അവഗണിക്കുന്നു. അതുപോലെ, ഇന്ത്യയിലെ നഗരാസൂത്രണം, സാമൂഹിക ഭവനം പോലുള്ള പ്രാദേശിക ആവശ്യങ്ങളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യാതെ, മൂലധന കേന്ദ്രീകൃത പരിഹാരങ്ങൾക്ക് മുൻഗണന നൽകുന്ന വലിയ കൺസൾട്ടൻ്റുമാർ നിർണ്ണയിക്കുന്ന കാലഹരണപ്പെട്ട "മാസ്റ്റർ പ്ലാനുകളെ" ആശ്രയിക്കുന്നതിൻ്റെ പേരിൽ വിമർശിക്കപ്പെടുന്നു.
ഈ മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്കുള്ള മാതൃക ഒരു "സാങ്കേതിക വിടവ്" സൃഷ്ടിക്കുന്നു, അവിടെ ഉന്നത നയരൂപകർത്താക്കൾ, പ്രത്യേക വൈദഗ്ധ്യമില്ലാത്തതിനാൽ, നിർണായക ജോലികൾ പുറംകരാർ നൽകുകയും പ്രാദേശിക അറിവിനെ മറികടക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നിർവഹണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയങ്ങളിൽ തീരുമാനമെടുക്കുന്നതിൽ നിന്ന് മുന്നണിപ്പോരാളികളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് അവിശ്വാസത്തിൻ്റെ ഒരു സംസ്കാരം വളർത്തുകയും ഉത്തരവാദിത്തം കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈ വിടവിൻ്റെ അനന്തരഫലങ്ങൾ: അധികാരത്തെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കുന്നത് വികസന ലക്ഷ്യങ്ങളെ നേരിട്ട് പരാജയപ്പെടുത്തുന്നു. ജോഷിമഠിൻ്റെ തകർച്ച ഇതിനൊരു വ്യക്തമായ ഉദാഹരണമാണ്. 1976-ലെ ഒരു റിപ്പോർട്ട് (വിവരത്തിൻ്റെ ഉറവിടം) ആ പ്രദേശത്തിൻ്റെ ദുർബലതയെക്കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിട്ടും, തീരുമാനമെടുക്കുന്നവർ വലിയ നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് അനുമതി നൽകി, ഇത് പ്രവചിക്കാവുന്ന ഒരു ദുരന്തത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. ബ്രഹ്മപുരം പോലുള്ള കേന്ദ്രീകൃത മാലിന്യ സംസ്കരണ പരിഹാരങ്ങളുടെ പരാജയം, വികേന്ദ്രീകൃതവും പ്രാദേശിക നേതൃത്വത്തിലുള്ളതുമായ സംരംഭങ്ങളുടെ വിജയത്തിന് വിപരീതമാണ്.
മുന്നോട്ടുള്ള വഴി: വികേന്ദ്രീകരണവും ശാക്തീകരണവും: ഗ്രാമസഭകളിൽ നിന്നും മുന്നണിപ്പോരാളികളിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന "സാഹചര്യപരമായ അറിവിനെ" വിലമതിക്കുന്ന ഒരു വികേന്ദ്രീകൃത, താഴെ നിന്ന് മുകളിലേക്കുള്ള (bottom-up) മാതൃകയിലേക്ക് മാറുന്നതിലാണ് പരിഹാരം. ഇതിന് പഞ്ചായത്തുകൾ പോലുള്ള പ്രാദേശിക സ്ഥാപനങ്ങളെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ, ഫണ്ടുകൾ, ഉദ്യോഗസ്ഥർ എന്നിവ നൽകി ശാക്തീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്, എന്നാൽ സംസ്ഥാനങ്ങൾ അധികാരം വിട്ടുകൊടുക്കാൻ വിമുഖത കാണിക്കുന്നതിനാൽ ഈ പ്രക്രിയ അപൂർണ്ണമായി തുടരുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, വികേന്ദ്രീകരണം മാത്രം ഒരു സർവ്വരോഗസംഹാരിയല്ല; ഫണ്ടുകളും പദ്ധതികളും കാര്യക്ഷമമായി കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ പ്രാദേശിക സർക്കാരുകൾക്ക് പ്രൊഫഷണൽ വൈദഗ്ധ്യം കുറവായതിനാൽ, അത് ശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതുമായി സംയോജിപ്പിക്കണം. യഥാർത്ഥ വികസനം, മുന്നണിപ്പോരാളികൾക്ക് സാമ്പത്തികവും ഭരണപരവുമായ അധികാരങ്ങൾ നൽകുന്നതിലും പ്രാദേശിക ഭരണം പ്രൊഫഷണലൈസ് ചെയ്യുന്നതിലും അധിഷ്ഠിതമാണ്, ഇത് പ്രശ്നങ്ങളും പരിഹാരങ്ങളും എവിടെയാണോ ഉണ്ടാകുന്നത് അവിടെത്തന്നെ പ്രശ്നപരിഹാരം ഉറപ്പാക്കുന്നു.
18. The National Commission for Protection of Child Rights has to address the challenges faced by children in the digital era. Examine the existing policies and suggest measures the Commission can initiate to tackle the issue. (Answer in 250 words) – 15
ആമുഖം: ഡിജിറ്റൽ യുഗം കുട്ടികളുടെ സുരക്ഷയ്ക്ക് സൈബർ ഭീഷണി, ഓൺലൈൻ ദുരുപയോഗം, ഡിജിറ്റൽ ആസക്തി, കുട്ടികളുടെ ലൈംഗിക ദുരുപയോഗ സാമഗ്രികൾ (CSAM) എന്നിവയുൾപ്പെടെ നിരവധി വെല്ലുവിളികൾ ഉയർത്തുന്നു. ദേശീയ ബാലാവകാശ സംരക്ഷണ കമ്മീഷൻ (NCPCR), രാജ്യത്തെ പരമോന്നത ബാലാവകാശ സ്ഥാപനമെന്ന നിലയിൽ, ഈ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിൽ നിർണായക പങ്ക് വഹിക്കാനുണ്ട്.
നിലവിലുള്ള നയങ്ങളും പോരായ്മകളും: ലൈംഗികാതിക്രമങ്ങളിൽ നിന്ന് കുട്ടികളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള പോക്സോ നിയമം, 2012, ഇൻഫർമേഷൻ ടെക്നോളജി (ഐടി) നിയമം, 2000 തുടങ്ങിയ നിരവധി നിയമ ചട്ടക്കൂടുകൾ ഇന്ത്യയിലുണ്ട്. പുതിയ ഡിജിറ്റൽ വ്യക്തിഗത ഡാറ്റാ സംരക്ഷണ (ഡിപിഡിപി) നിയമം, 2023, 18 വയസ്സിന് താഴെയുള്ള കുട്ടികളുടെ ഡാറ്റ പ്രോസസ്സ് ചെയ്യുന്നതിന് പരിശോധിച്ചുറപ്പിക്കാവുന്ന രക്ഷാകർതൃ സമ്മതം നിർബന്ധമാക്കുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, ഈ നയങ്ങൾക്ക് പോരായ്മകളുണ്ട്. കുറഞ്ഞ ഡിജിറ്റൽ സാക്ഷരതയുള്ള ഒരു രാജ്യത്ത് രക്ഷാകർതൃ സമ്മതത്തെ ഡിപിഡിപി നിയമം ആശ്രയിക്കുന്നത് ഒരു വെല്ലുവിളിയാണ്, ഇത് പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളിൽ നിന്ന് ഉത്തരവാദിത്തം രക്ഷിതാക്കളിലേക്ക് മാറ്റുന്നു. എഐ-നിർമ്മിത ഡീപ്ഫേക്കുകൾ, വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ഓൺലൈൻ ബാലപീഡന ഉള്ളടക്കം തുടങ്ങിയ പുതിയ ഭീഷണികളെ നേരിടാൻ നിലവിലുള്ള നിയമങ്ങൾ അപര്യാപ്തമാണ്. കൂടാതെ, "കുട്ടിയുടെ наилучшие интересы" എന്ന തത്വം, മറ്റ് നിയമങ്ങളിൽ ഇന്ത്യ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഡാറ്റാ സംരക്ഷണത്തിൽ വേണ്ടത്ര പ്രയോഗിക്കുന്നില്ല.
NCPCR-ന് സ്വീകരിക്കാവുന്ന നടപടികൾ: കമ്മീഷന് ഇനിപ്പറയുന്ന നടപടികൾ ആരംഭിക്കാം:
നയപരമായ ശുപാർശകൾ: എഐ-നിർമ്മിത CSAM പോലുള്ള പുതിയ കാലത്തെ ഭീഷണികളെ നേരിടാൻ ഐടി നിയമത്തിലും പോക്സോ നിയമത്തിലും ഭേദഗതി വരുത്താൻ NCPCR ശുപാർശ ചെയ്യണം. രക്ഷാകർതൃ സമ്മത മാതൃകയിൽ നിന്ന് അപകടസാധ്യത അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള സമീപനത്തിലേക്ക് മാറണം. യുകെയുടെ 'ഏജ്-അപ്രോപ്രിയേറ്റ് ഡിസൈൻ കോഡ്' പോലുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര മാതൃകകൾ പിന്തുടർന്ന്, പ്രായപൂർത്തിയാകാത്തവർക്കായി അപകടസാധ്യത വിലയിരുത്താനും 'ഡിസൈൻ മുഖേനയുള്ള സുരക്ഷ' (safety-by-design) സവിശേഷതകൾ ഉൾപ്പെടുത്താനും പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളെ നിർബന്ധിക്കണം.
നിയന്ത്രണ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ: ഓൺലൈൻ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ, വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ, രക്ഷിതാക്കൾ എന്നിവർക്കായി ഡിജിറ്റൽ സുരക്ഷ, ഉള്ളടക്ക നിയന്ത്രണം, ധാർമ്മിക ഓൺലൈൻ പെരുമാറ്റം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് കമ്മീഷന് നിർബന്ധിത മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കാം.
പരാതി പരിഹാര സംവിധാനങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്തുക: ഓൺലൈൻ ദുരുപയോഗ കേസുകൾ കാര്യക്ഷമമായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനായി അതിന്റെ 'ഇ-ബാൽ നിദാൻ' ഓൺലൈൻ പരാതി പോർട്ടലും പോക്സോ ഇ-ബോക്സും മെച്ചപ്പെടുത്തണം.
ബോധവൽക്കരണവും നിരീക്ഷണവും: കുട്ടികൾക്കും രക്ഷിതാക്കൾക്കുമായി രാജ്യവ്യാപകമായി സൈബർ സുരക്ഷാ ബോധവൽക്കരണ പരിപാടികൾ ആരംഭിക്കുകയും നിയമങ്ങൾ പാലിക്കുന്നുണ്ടോയെന്ന് നിരീക്ഷിക്കാൻ അതിന്റെ നിയമപരമായ അധികാരങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുക.
ഉപസംഹാരം: NCPCR-ന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ, പ്ലാറ്റ്ഫോം ഉത്തരവാദിത്തം, ശക്തമായ നിയമ ചട്ടക്കൂടുകൾ, ഡിജിറ്റൽ സാക്ഷരത എന്നിവയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്ന ഒരു സജീവവും ബഹുമുഖവുമായ സമീപനം ഇന്ത്യയിലെ കുട്ടികൾക്ക് ഡിജിറ്റൽ ലോകം സുരക്ഷിതമാക്കുന്നതിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.
19. “Energy security constitutes the dominant kingpin of India’s foreign policy, and is linked with India’s overarching influence in Middle Eastern countries.” How would you integrate energy security with India’s foreign policy trajectories in the coming years? (Answer in 250 words) – 15
ഇന്ത്യയുടെ വിദേശനയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ശിലയാണ് ഊർജ്ജ സുരക്ഷ. ഉയർന്ന ഇറക്കുമതി ആശ്രിതത്വമാണ് ഇതിന് കാരണം. പശ്ചിമേഷ്യ പ്രധാന ഹൈഡ്രോകാർബൺ വിതരണക്കാരായി തുടരുമ്പോഴും, അവിടുത്തെ ഭൗമരാഷ്ട്രീയ അസ്ഥിരത ഒരു ദീർഘവീക്ഷണമുള്ളതും സംയോജിതവുമായ ഊർജ്ജ തന്ത്രം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. വരും വർഷങ്ങളിൽ, ഇന്ത്യയുടെ വിദേശനയം ഊർജ്ജ സുരക്ഷയെ ഒരു ബഹുമുഖ സമീപനത്തിലൂടെ സമന്വയിപ്പിക്കും.
ഒന്നാമതായി, ഊർജ്ജ സ്രോതസ്സുകളുടെയും തരങ്ങളുടെയും വൈവിധ്യവൽക്കരണം. ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളെ അമിതമായി ആശ്രയിക്കുന്നത് കുറയ്ക്കുന്നതിനായി, യുക്രെയ്ൻ സംഘർഷത്തിനുശേഷം പ്രധാന എണ്ണ വിതരണക്കാരായ റഷ്യയുമായും, എണ്ണ, എൽഎൻജി, സിവിൽ ആണവ സാങ്കേതികവിദ്യ എന്നിവയ്ക്കായി യുഎസ്സുമായും ഊർജ്ജ ബന്ധങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്തും. ഹൈഡ്രോകാർബൺ വിഭവങ്ങൾക്കായി ഇന്ത്യ ലാറ്റിൻ അമേരിക്ക, ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളുമായും സഹകരണം വർദ്ധിപ്പിക്കും. ബഹുധ്രുവ ലോകത്ത് തന്ത്രപരമായ സ്വയംഭരണാവകാശം നിലനിർത്തുന്നതിന് ഈ വൈവിധ്യമാർന്ന പങ്കാളിത്തങ്ങൾ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.
രണ്ടാമതായി, ആഗോള ഹരിത ഊർജ്ജ പരിവർത്തനത്തിന് നേതൃത്വം നൽകുക. ഇന്ത്യയുടെ വിദേശനയം, മൃദു ശക്തി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതിനും സുസ്ഥിര പങ്കാളിത്തം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിനുമായി അന്താരാഷ്ട്ര സൗരോർജ്ജ സഖ്യം (ISA) പോലുള്ള വേദികളിലൂടെയായിരിക്കും പ്രവർത്തിക്കുക. ജർമ്മനി, ഫ്രാൻസ് തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളുമായി സഹകരിച്ച് ഇന്ത്യയെ ഗ്രീൻ ഹൈഡ്രജന്റെ ആഗോള കേന്ദ്രമാക്കി മാറ്റാൻ നയതന്ത്രം ഉപയോഗിക്കും. ഇലക്ട്രിക് വാഹനങ്ങൾക്കും ബാറ്ററികൾക്കും അത്യന്താപേക്ഷിതമായ ലിഥിയം, കോബാൾട്ട് തുടങ്ങിയ നിർണായക ധാതുക്കളുടെ വിതരണ ശൃംഖലകൾ സുരക്ഷിതമാക്കുന്നത് ക്വാഡ് പോലുള്ള ചട്ടക്കൂടുകളിലൂടെ ഒരു പ്രധാന ലക്ഷ്യമായിരിക്കും, അതുവഴി ചൈനയെ ആശ്രയിക്കുന്നത് കുറയ്ക്കും.
മൂന്നാമതായി, ഊർജ്ജ കേന്ദ്രീകൃത കണക്റ്റിവിറ്റി നിർമ്മിക്കുക. വിദേശനയം, ഊർജ്ജ പൈപ്പ്ലൈനുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഇന്ത്യ-മിഡിൽ ഈസ്റ്റ്-യൂറോപ്പ് സാമ്പത്തിക ഇടനാഴി (IMEC), ദക്ഷിണേഷ്യയിലെ പ്രാദേശിക ഊർജ്ജ ഗ്രിഡുകൾ തുടങ്ങിയ പദ്ധതികളെ സജീവമായി പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കും.
ഈ സംയോജിത തന്ത്രം ഇന്ത്യയെ ഒരു നിഷ്ക്രിയ ഊർജ്ജ ഉപഭോക്താവിൽ നിന്ന് സജീവമായ ഒരു നേതാവാക്കി മാറ്റുന്നു. തന്ത്രപരമായ പങ്കാളിത്തം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിനും, ഗ്ലോബൽ സൗത്തിന് സുസ്ഥിര വികസനം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനും, മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആഗോള ക്രമത്തിൽ ഒരു പ്രധാന ശക്തിയായി അതിന്റെ പങ്ക് ഉറപ്പിക്കുന്നതിനും ഇന്ത്യ അതിന്റെ ഊർജ്ജ ആവശ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കും.
20. “The reform process in the United Nations remains unresolved, because of the delicate imbalance of East and West and entanglement of the USA vs. Russo-Chinese alliance.” Examine and critically evaluate the East-West policy confrontations in this regard. (Answer in 250 words) – 15
ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലെ (UN) പരിഷ്കരണ പ്രക്രിയ, പ്രത്യേകിച്ച് സുരക്ഷാ കൗൺസിൽ (UNSC) സംബന്ധിച്ച്, കിഴക്കും (റഷ്യ-ചൈന സഖ്യം) പടിഞ്ഞാറും (യുഎസ്എയും സഖ്യകക്ഷികളും) തമ്മിലുള്ള ആഴത്തിലുള്ള നയപരമായ ഏറ്റുമുട്ടലുകൾ കാരണം പരിഹരിക്കപ്പെടാതെ കിടക്കുന്നു. ഈ ഭൗമ-രാഷ്ട്രീയ ധ്രുവീകരണം ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ പ്രധാന ഘടകങ്ങളെ വലിയൊരളവിൽ പ്രവർത്തനരഹിതമാക്കിയിരിക്കുന്നു.
സുരക്ഷാ കൗൺസിലിന്റെ സ്തംഭനാവസ്ഥ: ഈ ഏറ്റുമുട്ടലിന്റെ പ്രധാന വേദി സുരക്ഷാ കൗൺസിലാണ്, ഇത് അതിനെ "സ്തംഭിപ്പിച്ചു". സ്ഥിരാംഗങ്ങളായ അഞ്ച് രാജ്യങ്ങൾ (P-5) തങ്ങളുടെയോ തങ്ങളുടെ സഖ്യകക്ഷികളുടെയോ തന്ത്രപരമായ താൽപ്പര്യങ്ങൾക്കെതിരായ പ്രമേയങ്ങളെ തടയാൻ വീറ്റോ അധികാരം സ്ഥിരമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഉക്രെയ്ൻ സംഘർഷം ഇതിന് ഒരു പ്രധാന ഉദാഹരണമാണ്, റഷ്യ നിർണ്ണായക പ്രമേയങ്ങൾ വീറ്റോ ചെയ്യുകയും പടിഞ്ഞാറൻ രാജ്യങ്ങൾ പ്രതിരോധ ശ്രമങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുകയും ചെയ്തു, ഇത് ഒരു സ്തംഭനാവസ്ഥയ്ക്ക് കാരണമായി. അതുപോലെ, ഇന്ത്യയും യു.എസും നിർദ്ദേശിച്ച ഭീകരവാദ പട്ടികകളെ ചൈന ആവർത്തിച്ച് തടയുന്നു, ഇത് ഭീകരവിരുദ്ധ സംവിധാനങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയവൽക്കരണത്തെ കാണിക്കുന്നു.
വിശാലമായ ഭൗമ-രാഷ്ട്രീയ സ്തംഭനം: ഈ ഏറ്റുമുട്ടൽ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയ്ക്ക് പുറത്തും വ്യാപിക്കുകയും ജി-20 പോലുള്ള മറ്റ് ബഹുമുഖ ഫോറങ്ങളെ തളർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ അധ്യക്ഷതയിൽ നടന്ന ജി-20 യോഗങ്ങൾ, ഉക്രെയ്ൻ യുദ്ധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഭാഷയെച്ചൊല്ലി റഷ്യ-ചൈന സഖ്യത്തിന്റെ എതിർപ്പുകൾ കാരണം സംയുക്ത പ്രസ്താവനകൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതിൽ ആവർത്തിച്ച് പരാജയപ്പെട്ടു. ഇത് നിർണ്ണായകമായ സാമ്പത്തിക, സുരക്ഷാ വിഷയങ്ങളിൽ ആഗോള സമവായം തടയുന്ന "ശീതയുദ്ധ മാനസികാവസ്ഥയെ" പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു.
പരിഷ്കരണത്തിനുള്ള ഘടനാപരമായ തടസ്സങ്ങൾ: പരിഷ്കരണ പ്രക്രിയ സ്വാഭാവികമായും സ്തംഭിച്ചിരിക്കുകയാണ്, കാരണം ഏത് മാറ്റത്തിനും P-5 അംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സമവായം ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ അവർ തങ്ങളുടെ 1945-ന് ശേഷമുള്ള അധികാരങ്ങൾ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നതിൽ "ചരിത്രപരമായി താൽപ്പര്യമില്ലാത്തവരാണ്". ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ പൊതുസഭയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ ഈ പ്രശ്നം കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാകുന്നു, അവിടെ അഞ്ച് മത്സരിക്കുന്ന ചർച്ചാ ഗ്രൂപ്പുകൾ പരസ്പരം നിർവീര്യമാക്കുകയും, ഇത് ഏതൊരു പരിഷ്കരണ നിർദ്ദേശത്തിനും ആവശ്യമായ മൂന്നിൽ രണ്ട് ഭൂരിപക്ഷം രൂപീകരിക്കുന്നത് തടയുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഉപസംഹാരം: കിഴക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് ഏറ്റുമുട്ടൽ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ വിശ്വാസ്യതയ്ക്ക് ഒരു പ്രതിസന്ധി സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ സ്തംഭനാവസ്ഥ നയപരമായ വ്യത്യാസങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ളതല്ല, മറിച്ച് രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിനു ശേഷമുള്ള ആഗോള ക്രമത്തിനുള്ള ഒരു ഘടനാപരമായ വെല്ലുവിളിയാണ്. ഈ പരിഹരിക്കപ്പെടാത്ത സ്തംഭനാവസ്ഥ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയെ അപ്രസക്തമാക്കാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്, കൂടാതെ ജി-20 പോലുള്ള കൂടുതൽ പ്രാതിനിധ്യമുള്ള ഫോറങ്ങൾക്ക് വഴിമാറാനും സാധ്യതയുണ്ട്.